Kelimeler arşivi içinde; başında "erpeten" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. erpeten ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ayrıca sonu erpeten ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde erpeten olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.
ERPETEN
ERPETEN
Çul ya da çuval yapmakta kullanılan kıl sicim.
Bu bölümde tanımı içerisinde ERPETEN geçen kelimeler listesi verilmiştir.
KELBETİN
Kerpeten.
KELPETEN
Kerpeten. Arapça kökenli kelbetân, keltpeteyn: kerpeten.
DORUKISEÇ
Uzun saplı kerpeten. (Yalvaç Isparta).
KISKAÇ
Bir şeyi tutup sıkıştırmaya yarayan kerpeten, pense vb. araç. Demircilerin kızgın demiri tuttukları maşa vb. araç. Açılıp kapanan eğreti merdiven. Böceklerde besin maddelerini parçalamaya ve kendilerini savunmaya yarayan organ.
KISAÇ
Demircilerin kızgın demiri tuttukları maşa gibi bir araç. Demirci ocağındaki kızgın demiri tutmaya ya da iletmeye yarayan uzun kollu kerpeten. Kıskaç, kerpeten. Çankırı ilinde, Çerkeş belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Çankırı şehri, Orta ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.
DAVYA
Dişçi kerpeteni.
KELTEBEN
Kerpeten.
TANALYE
Kunduracıların kullandığı, deriyi çekip uzatmaya yarayan ağzı dişli kerpeten.
NALLIMA
Küçük kunduracı çekici. Kerpeten.
GISĞAÇ
Kerpeten, pense ve benzerleri aletler.
KELPETİN
Kerpeten. Pense.
KELPENTİ
Miskin, uyuşuk. Kerpeten.
SAPAKAR
Kerpeten.
TUTAK
Bir şeyin tutulacak yeri. Tutacak. Rehine. Ağrı iline bağlı ilçelerden biri. Maşa, kerpeten vb. araçların tutmaya yarayan kanatlarından her biri. Kabza.
KISGEÇ
Kerpeten.
DİŞLİ
Dişleri olan. Ayakkabıcıların sayayı kalıba çekmek için kullandıkları kerpeten gibi bir araç. Kaya balığı. Beklenmedik düzeyde olan. Sözünü geçiren, istediğini yaptırabilen, güçlü (kimse). Dişleri olan çark.
KISTIRGAÇ
Saç tokası. Çamaşır mandalı. Kerpeten. Bir şeyi sıkıştırmak için sokulan ağaç çivi. Yengeç. Bıçakçıların bıçak sıkıştırmakta kullandıkları boynuzdan yapılma araç. (Aksaray Niğde). Bıçak çarklama aygıtı. (Maraş). Don. (Göbel Tavşanlı Kütahya).
ÇENE
Canlılarda baş bölümünde yer alan, kemik veya kıkırdak ile desteklenen, altlı üstlü dişleri taşıyan ve ağzın kapanıp açılmasını sağlayan kasları üzerinde barındıran iki parçaya verilen ad. Baş bodoslamasının omurga ile birleştiği yer, çarık. Köşe. Mengene, kerpeten vb. araçların eşyayı sıkıştıran karşılıklı iki parçasından her biri. Çok konuşma huyu, gevezelik.
KELPENTÜ
Kerpeten.
İÇİBOŞ
Kunduracı kerpeteni. Kerpeten. (Uşak). Terlikçi kerpeteni. (Maraş).