Kelimeler arşivi içinde; başında "erenköy" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. erenköy ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ayrıca sonu erenköy ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde erenköy olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.
ERENKÖY
ERENKÖY
Artvin şehri, Demirkent bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Artvin şehrinde, Murgul belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Bilecik şehrinde, Söğüt belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Eskişehir ili, İnönü belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Gaziantep kenti, Nizip belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Giresun şehrinde, Çanakçı ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge. Kütahya ili, Altıntaş belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Manisa ili, Alaşehir belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Rize şehri, merkez belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Samsun ilinde, Ondokuzmayıs ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Samsun ilinde, Tekkeköy ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Samsun şehri, Terme ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Sinop şehrinde, Durağan belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Trabzon şehri, Çarşıbaşı belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Trabzon ili, Of ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Zonguldak ilinde, Çaycuma belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.
Bu bölümde tanımı içerisinde ERENKÖY geçen kelimeler listesi verilmiştir.
GEVELE
Saban oku ile saban tabanını birbirine bağlayan çivi. Ahır, samanlık gibi binaların üzerine atılan ağaç direk. İplik çıkrığı. Saban okunu boyunduruğa bağlayan ağaç çivi. (Çardak Denizli; Bursa). Koşum hayvanlarını sabana bağlamakta kullanılan ağaç parçası. (Senirköyü Sincanlı Afyonkarahisar). Dam yapımında kullanılan ağaç. (Dodurga Bozüyük Bilecik; Esnemez, Erenköy, İnönü Eskişehir).
KADENCİK
Oyuncak. (Esnemez, Erenköy, Kuzfındık Eskişehir).
KEKİÇ
Çekiç. Pamuk kozasının kabuğu. Mısır koçanı. Çene altı. Gaga. Küçük çek. Çekiç. (Erenköy, İnönü Eskişehir).
GIMIL
Ekinlere zarar veren bir böcek. Benzer, tıpkı, gibi anlamında kullanılır. Kımıl, buğdaylara arız olan zararlı bir böcek. Patlangıç adı verilen çocuk oyuncağında mermi yerine kullanılan kâğıt ve paçavralardan yapılan küçük yuvarlak nesneler. (Erenköy, İnönü Eskişehir).
ŞIVGAR
Arabaya koşulan ikinci çift at. Araba, saban ya da pulluk çekiminde güçlük belirince ek olarak koşulan hayvanın adı geçen araçlara bağlama düzeni. (Erenköy, Kartal, Kümbet, İnönü Eskişehir).
YANAKLIK
Allık. Çamaşır yıkanan yer. Gelinlerin yanaklarına yapıştırılan süs. (Erenköy, İnönü Eskişehir).
ERTERİ
Erkek gömleği. (Yukarıdinek, Beyköy Şarkikaraağaç, Avşar Gelendost Isparta; Yayla, Erenköy Eskişehir). İç astarlı kadın giysisi (Meyvebükü Güdül Ankara). Üçetek. (Kötürnek Gelendost Isparta).
SAÇ
Baş derisini kaplayan kıllar. 1.Düğünde erkek evinden kız evine gönderilen yiyecekler. 2.Düğünde güveyin babasının verdiği para, bahşiş. Kafatasının derisi üzerinde uzayan kıllara verilen özel ad. Tüy. Kıl. Genellikle, kalınlığı 1 cm'den çok ve genişliği de 30 cm den az olmayan ince, uzun metal parça. Üzerinde ekmek ya da yufka pişirilen yuvarlak saç. (Erenköy, İnönü Eskişehir). Kafatasının derisi üzerinde uzayan tüylere verilen özel bir ad. Tüy. bk. kıl.
SULTAT
1.Kalın namlulu bir çeşit tek tüfek. 2.Altı yivli bir çeşit tüfek. Tüfeğin gülbaş ya da şişane de denilen kısmı. (Erenköy, İnönü Eskişehir).
GARPUCA
Elle yapılan demir çivi. (Esnemez, Erenköy Bilecik).
TATARAŞKA
Çocukların içine binip eğlenmek için yaptıkları kızağa benzeyen taşıt. (İnönü, Erenköy, Dutlu Eskişehir).
EKİCEK
Tarlaya buğday ekmekte kullanılan araç. (Erenköy, İnönü Eskişehir).
BARI
Çit. Bari, keşke, hiç olmazsa, öyle ise. Bahçe duvarı, çit, avlu duvarları üzerine konulan çalı çırpı, harçsız yapılan duvar, tarla sınırı, tarlaların alt yanına çekilen taş set, siper. Bağ çubuğu. Yokuş. Pirinç tarlarındaki parsel: Ahmet'in on beş barı pirinçliği var. 6.Köy evlerinde bulunan ocak bacası. Davar sağılan yer, ağıl. Yük. Bahçe ya da avlu duvarı. (Ağıl Eğridir Isparta; Erenköy, İnönü Eskişehir; Yurtbeyi Çankaya, Çağa Güdül Ankara).
ŞAPŞAK
1.Ağaçtan oyma tas, bardak. 2.Bakır ya da teneke maşrapa. 3.Her çeşit bardak. 4.Çeşme önlerine, içinde su birikmesi için konulan taş ya da ağaç yalak 5.Kepçe. Dişi hayvanın üreme organı. Yayvan, düz, geniş : Şapşak ağızlı. 1.Yüzsüz, geveze. Şaşkın, beceriksiz, alık. Dalkavuk. Ağzı geniş fıçı. Maşrapa, su tası. Çoğunlukla tahtadan yapılan su tası. Ağaç su tası. (Başkışla Karaman Konya). Sukabağından yapılan su tası. (Gökmenler, Çatak, Gedikli, Kızılağaç Saimbeyli Adana). Bakır su tası. (İlyaslı Uşak; Aksaray Niğde). Kadınların vücut kıllarını yolmak için kullandıkları akide. (Esnemez, Erenköy, Dereyalak Eskişehir). Çamaşır tokacı. (Terme Samsun).
GAV
Tahıl tanelerinin kabuğu, kapçık. Ağaçlarda meydana gelen mantar, kav. Külle ateş karışımı. Adım: Beş gavda kendimi dışarı zor attım. Kırmızı toprak. Dedikodu, birini arkasından çekiştirme. Toprak kap, güveç. Eski türkçe kav: Çanak çömlek yapılan killi toprak. Killi toprak. Eski çakmaklarda fitil yerine kullanılan mantarlaşmış ağaç kökleri. (Erenköy, Aslanlı Kütahya; Gümüşhacıköy Amasya). Tabak. (Bölükbaşı Selim Kars). Kaşık. (Bölükbaşı Selim Kars).