EFEN ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "efen" olan, toplam 16 adet kelime bulunmaktadır. efen ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu efen ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde efen olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

13 harfli kelimeler

EFENDİBABACIK, EFENDİKÖPRÜSÜ

12 harfli kelimeler

EFENDİCESİNE

10 harfli kelimeler

EFENÇUKURU, EFENDİBABA

9 harfli kelimeler

EFENDİCİK, EFENDİKÖY, EFENDİLİK

8 harfli kelimeler

EFENDİCE, EFENDİLİ

7 harfli kelimeler

EFENDİM

6 harfli kelimeler

EFENDİ, EFENEK

5 harfli kelimeler

EFENG, EFENK

4 harfli kelimeler

EFEN

Bazı kelimelerin anlamları

EFEN

Kolay.

EFENDİM

Bir sesleniş karşısında "buradayım" anlamında kullanılan bir söz. Anlaşılmayan bir sözü tekrarlatmak için söylenen bir söz. Karşı çıkma, paylama cümlesini pekiştirmek için söylenen bir söz.

EFENDİKÖPRÜSÜ

Kütahya şehrinde, Çavdarhisar belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

EFENDİCİK

Efendi sözünün sevgiyle dolu söylenen biçimi. Davranışları efendiliğe yakışmayan kimse.

EFENEK

Çok gıdıklanan kimse.

EFENDİLİK

Efendiye yakışır özellik, efendice davranış.

EFENK

Kurutulup kışın hayvanlara verilen, bağla ya da karacaot denilen bir bitki.

EFENÇUKURU

İzmir şehri, Menderes ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

EFENDİBABA

Bazı ailelerde çocukların babaları, gelinlerin kayınpederleri için kullandıkları saygı sözü.

EFENG

Mavi çiçek açan, ormanlarda bulunan bir çeşit bitki.

EFENDİ

Günümüzde bey unvanından farklı olarak özel adlardan sonra kullanılan ikinci derecede bir unvan. Koca. Eğitim görmüş kişiler için özel adlardan sonra kullanılan unvan. (efe'ndi) Erkekler için kullanılan bir seslenme sözü. (efe'ndi) Hizmetlilere seslenilirken kullanılan bir söz. Buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse. Görgülü, nazik, kibar.

EFENDİCE

Efendi gibi. (efendi'ce) Efendiye yaraşır bir biçimde, efendicesine.

EFENDİCESİNE

Efendice.

EFENDİKÖY

Kırıkkale ili, Keskin ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer.

EFENDİBABACIK

Efendibaba sözünün sevgiyle dolu söylenen biçimi.

EFENDİLİ

Manisa kenti, Gördes ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.

  -   -   -  

Anlamında EFEN bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde EFEN geçen kelimeler listesi verilmiştir.

TEKFİN

Kefenleme.

BEYEFENDİLİK

Beyefendi olma durumu.

MEVLA

Tanrı. Efendi, sahip, malik.

KEFENLİ

Kefene sarılmış. Kefene sarılarak.

FİLOZOF

Felsefe ile uğraşan ve felsefenin gelişmesine katkıda bulunan kimse, felsefeci, feylesof. Sakin, kendi hâlinde yaşayan kimse. Felsefe yapmaya meraklı olan kimse.

BAŞEFENDİLİK

Başefendi olma durumu.

ABILLA

Abla, büyük kız kardeş. Hanım, hanımefendi. Görümce.

KEFENLEME

Kefenlemek işi.

ABILA

Abla, büyük kız kardeş. Yenge. Hanım, hanımefendi. Karı, zevce. Görümce. Üvey kız kardeş. Koyunların sağım zamanlarında, süt sağan kadınlara çobanların hitabı. Umacı. Altmışaltı oyununda onlu.

LEBBEYK

"Buyurun efendim, emredin" anlamlarında bir seslenme sözü.

KEFENLEMEK

Ölüye kefen sarmak, tekfin etmek.

HANIMEFENDİLİK

Hanımefendi olma durumu ve özelliği.

ABUCA

Abla, büyük kız kardeş. Hala. Hanım, hanımefendi. Amca.

CARİYE

Yabancı ülkelerden kaçırılıp özgürlükten yoksun bırakılan, alınıp satılabilen, her konuda efendisinin isteklerine bağlı bulunan genç kadın, halayık.

CENAZE

Kefenlenip tabuta konmuş, gömülmeye hazırlanmış insan ölüsü. Cenaze töreni. Ölü, ölmüş kimse.

REİSÜLKÜTTAP

XVII. yüzyıla kadar Osmanlılarda padişah divanı kâtiplerinin başı, reis efendi. Tanzimattan önce Osmanlı Devleti'nin Dışişleri Bakanı.

KEFENLİK

Kefen olarak kullanılmaya elverişli (bez). Kefen almak için ayrılmış (para).

KEFEN

Ölünün gömülmeden önce sarıldığı beyaz bez, kefen bezi, yakasız gömlek, yakasız mintan.

ABULA

Abla, büyük kız kardeş. Yenge. Hanım, hanımefendi. Görümce.

KEFENSİZ

Kefene sarılmamış. Kefene sarılmadan.