Kelimeler arşivi içinde; sonunda "doğalcı" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu doğalcı ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında doğalcı olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde doğalcı olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
DOĞALCI
DOĞALCI
Doğalcılık yanlısı olan, natüralist.
Bu bölümde tanımı içerisinde DOĞALCI geçen kelimeler listesi verilmiştir.
NATÜRALİZM
Doğalcılık.
CANCILIK
E. B. Tylor'un (1832-1917), dinin gelişimini açıklamaya yönelik kuramında birinci basamak olan ve yalnızca insanların değil, bitkilerin, nesnelerin ve doğal belirtilerin de canları olduğu tasarımlanan dinsel dünya görüşü (Bu görüş bugün artık budunbilimde geçerli sayılmamaktadır), a. bk. cancılık öncesi. E.B. Tylor'un dinin gelişimini açıklamaya yönelik kuramında birinci basamak olan ve yalnızca insanların değil bitkilerin, nesnelerin ve doğal belirtilerin de canları olduğu tasarımlanan dinsel dünya görüşü, bk. din. karşılığı doğalcılık, tapıncakçılık, atasoyculuk, kutgüç, canlandırdırmacılık.
İLKÖRNEKÇİLİK
İlk dinin, ilkadamın temel ilkesi uyarınca yaratmış olduğu ilkörneklerden oluştuğunu savunanların görüşü, bk. ilkadam, temel düşünce, ilkörnek. karşılığı doğalcılık, büyücülük.
İLKADAM
Bugünkü insanın atası olan ilk insan. bk. doğalcılık. karşılığı ilkel.
ATASOYCULUK
Bir boyun, bir insan topluluğunun, iki ya da tek bir kişinin aynı atadan geldiğine inandığı bir hayvana, bitkiye, nesneye ya da seyrek olarak bir doğa olayına gizemsel, büyüsel ve akrabasal duygularla bağlanışı; bu bağlanıştan doğan görevler, yasaklar ve kut töreler, bk. cancılık. karşılığı doğalcılık, kutgüç.
DOĞALCILIK
Gerçeğin doğaya uygun biçimde yansıtılmasını amaçlayan sanat akımı, natüralizm. Gerçeğin yalnız doğa ile açıklanması, natüralizm. Doğa dışında hiç bir şeyin ve gücün var olmadığına inanan, her gerçeğin doğadan çıktığını ileri süren felsefe öğretisi. Rousseau'dan başlayarak John Dewey'e kadar birtakım filozof ve düşünürlerin geliştirdiği ve çocuğun doğal gelişmesi, kendi kendini yönetmesi, duyularına seslenilmesi, kişisel yaşantılar kazanması gibi ilkelere önem veren bir eğitim felsefesi. Ahlakı, içgüdülerin zorladığı kural ve yasalarla açıklayan öğreti ve çığır. İlkel adamın, kişileştirdiği ya da Tanrılaştırdığı kimi doğa öğeleriyle doğa olaylarının çevresinde yarattığı dinsel düzen. bk. din. karşılığı dirimsellik, yıldızcılık. Gerçekçiliğin içine bilime dayanan bazı felsefe ve ahlak öğretileri karıştıktan sonra onun aldığı ad (DOĞALCI, Naturaliste). Doğa: Tabiat. Toplumun gelişimini doğa etkenleri (iklim koşulları,coğrafya çevresi, halklar arasındaki dirimbilimsel ve ırksal ayrımlar) ile açıklamak isteyen öğreti. Fransa'da, XIX. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkan, deneye önem vererek doğayı ve gerçeği olduğu gibi anlatmayı sanatın ana görevi sayan yazın çığırı.
İŞLEVSELCİLİK
Halkbilim olay ya da ürünlerinin, ilgili oldukları toplum düzenindeki işlevlerine göre incelenmesini öngören kuram. bk. işlev, işlevsel tümgeler. karşılığı doğalcılık, güççülük, koşutçuluk.
GÜNEŞÇİLİK
İlk dinin; ilk adamın güneşi kişileştirmesi ya da Tanrılaştırması sonunda doğduğuna ilişkin görüş. bk. din, doğalcılık, aycılık.
KUTGÜÇ
İlkellerin bütün evrene yayıldığına ve yeryüzünde canlı, cansız ne varsa tümünün içinde bulunduğuna inandıkları kişisel olmayan görünmez doğaüstü güç. (İlkel inancına göre bu evrensel güç, az ya da çok oluşu bakımından, içinde bulunduğu canlı, cansız nesnenin olumsuz ya da olumlu sonuç almasına neden olmaktadır.) bk. din. karşılığı kutyasak, atasoy, cancılık, doğalcılık, büyü.