Sonu CAMIŞ ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "camış" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu camış ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında camış olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde camış olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

CAMIŞ

Manda.

  -   -   -  

Anlamında CAMIŞ bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde CAMIŞ geçen kelimeler listesi verilmiştir.

ÇAĞLI

Yaşlı, kocamış. Kuvvetli. Namuslu. Batman şehri, Yücebağ nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Zonguldak şehrinde, merkez ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.

ZONGUR

Kocamış köpek.

TİNTİRİS

Güçlü ve hareketli kişi : Keleşoğlu kocamış emme, hala tintiris.

SOMSOM

Obur. Kocamış koyun köpeği.

TÜLÜNKÜ

Yaşlanmış, kocamış.

SICAMAK

Isınmak : Oda sıcamış mı?.

KÜFÜ

Korkunç, kocamış.

SIRKINTI

1.Yoğurt, pekmez, su gibi sıvıların kaplarından sızan son damlalar, sızıntı. 2.Sıvıların kapta bıraktığı tortu. Kocamış erkeğin son çocuğu. Sızıntı. Süzüntü.

ATKUL

Genç kızların başlarına attıkları etrafı uzun püsküllü, büyük çevre, atkı. Bütün malını harcamış fakir adam.

COTTURUK

Kocamış, çirkinleşmiş kişi.

PİR

Yaşlı, koca, ihtiyar kimse. Bir tarikat veya sanatın kurucusu. Adamakıllı, iyice. Herhangi bir konuda, bir meslekte deneyim kazanmış, eskimiş kimse, guru. Cevizin yeşil kabuğu. Sebze yaprağı. Havuç yaprağı. Asma yaprağı. Zeytin yaprağı. Çam yaprağı. Soğanın tohumlu sapı. Dokuma tezgâhlarındaki tarağın sık olanı. Çanı, ardıç ve benzerleri ağaçların yeşil yaprakları, sürgünleri. Filiz. En iyi, en iyisi. Erkek savaş tutsaklarından, pencik yasasına göre ayrılan kocamışlara verilen ad. 2-Tarikat kurucusu. 3-Lonca ve fütüvvet kuruluşlarının başında bulunan yönetici. Herhangi bir zanaatın, tarikatın kurucusu, ulusu. (Saz ozanları kendilerini yetiştirenlere ya da ozanlıkta ünlü kişilere de böyle derler. Yunus Emre, Âşık Ömer bunlardandır.).

FONGUL

Kocamış, ihtiyarlamış, şişmanlamış ve hiç bir işi yapmaya hali kalmamış kadın.

YAŞLI

Yaşı ilerlemiş, kocamış, ihtiyar kimse. Uzun yılları geride bırakmış. Yaşla dolmuş (göz). Yaşlanmış olan.

KAKLAK

Zayıf, kuru, ince. Kocamış, iş göremeyecek duruma gelmiş. Kör, âmâ.

İHTİYAR

Yaşlı, kocamış olan, pir (kimse), genç karşıtı. Eski. Cansız, sönük. Seçme. Baba ya da anne.

SİĞİRSEK

1.Geç pişen, sertleşmiş, kartlaşmış (et, sebze, meyve). 2.Yaşlanmış, kocamış kişi. Güç pişen, iyi pişmemiş (et, sebze, ve benzerleri için). Sert, sinirli (et için).