Sonu BİTİŞ ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "bitiş" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu bitiş ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında bitiş olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde bitiş olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

BİTİŞ

Bitme işi. Bir müzik parçasının son bölümü, final.

  -   -   -  

Anlamında BİTİŞ bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde BİTİŞ geçen kelimeler listesi verilmiştir.

ARALIKSIZ

Birbirine bitişik olan, aralarında açıklık bulunmayan, kesintisiz. Sürekli, ara vermeden, kesintisiz.

FİNAL

Bir işin sonu. Dönem sonu sınavı. Bitiş. Elemeli yarışmalarda sonucu belirten karşılaşma.

BUT

İnsan vücudunun kalça ile diz arasındaki bölümü. Hayvanların, arka bacaklarının gövdeye bitişik olan dolgun, etli bölümü.

BİTİŞİKLİK

Bitişik olma durumu.

DURGU

Sekte. Bir müzik eserinde, bitiş etkisi yapan armonik zincirlemeler bütünü.

BİTİŞİMLİ

Bitişken.

İLTİSAKİ

Bitişken.

İKİZLEŞME

İkiz duruma gelme. Ünsüz ikizleşmesi. İki diş arasındaki bütün dokuların bitişmesiyle oluşan diş sapaklığı.

EKLEMELİ

Bitişken.

DEMET

Bağlanarak oluşturulmuş deste, bağlam. Uzunlamasına birbirine bitişik olarak bir arada bulunan sinir ve kas telleri topluluğu. Bitki ya da çiçek destesi. Bir atomun parçalanmasından doğan elektriklenmiş taneciklerin yörüngelerinden oluşan ışık topluluğu. Üstün yapılı bitkilerde öz suların akmasına yarayan, bitkiye desteklik eden damarlı veya lifli kordon.

İLTİSAK

Kavuşma, bitişme, birleşme.

EKLEMLENMEK

Eklemle birleşmek. Bir araya getirilmek, topluca bitiştirmek.

BİTİŞTİRMEK

Bitişmesini sağlamak.

BİTİŞKEN

Kelime üretim ve çekiminde ekler getirilirken kökü veya gövdesi değişikliğe uğramayan, bitişimli, iltisaki.

ARALIKLI

Birbirine bitişik olmayan, aralarında açıklık bulunan, aralı, fasılalı. Dizgide kelimeler, harfler veya satırlar arasında açıklık olan, espaslı. Kesik kesik.

BİTİŞME

Bitişmek işi, ittisal.

BİTİŞTİRME

Bitiştirmek işi.

BİLEŞİKGİLLER

Bitişik yapraklı iki çeneklilerden, çiçekleri kömeç durumunda toplu olarak bulunan, bazı cinsleri uçucu yağ veya süt taşıyan bir familya.

BALLIBABAGİLLER

Nane, lavanta çiçeği, kekik vb. kokulu bitkileri içine alan ve iki çenekli bitişik taç yapraklılardan oluşan bir familya.

BİTİŞKENLİK

Bitişken olma durumu. Yeni bir kelime türetmek için köklere ek getirme özelliği.