Kelimeler arşivi içinde; başında "beyağ" olan, toplam 4 adet kelime bulunmaktadır. beyağ ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ayrıca sonu beyağ ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde beyağ olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.
BEYAĞ
Demin, az önce, şimdi.
BEYAĞIT
Demin, az önce, şimdi.
BEYAĞTEN
Demin, az önce, şimdi.
BEYAĞAÇ
Denizli iline bağlı ilçelerden biri.
Bu bölümde tanımı içerisinde BEYAĞ geçen kelimeler listesi verilmiştir.
BİZLENGEÇ
Ucu çivili sopa, üvendire. Övendirenin ucundaki çivi. (Beyağıl Ulukışla Niğde) (bizlengiç) : (Çaltı Gelendost Isparta).
UZUNOLUK
Denizli ilinde, Beyağaç belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Kastamonu şehri, merkez belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.
ÇİT
Bağ, bahçe, bostan ve benzerleri yerlerin çevresine çalı, kamış, ağaç dalı gibi şeylerden çekilen duvar türü, çeper, barı. Pamuktan dokunmuş basma. Baş örtüsü, yazma, yemeni. Başörtüsü, yemeni. Basma (kumaş hakkında). Sebze bahçesi. Çocukların uçurtma yaparken kullandıkları ince, uzun çıta parçaları. Kaburga kemiği. Küçük anahtar. Keçiyi kovalama ünlemi. Çift, iki tane. Göl kenarında, sazlardan kurulan, kamıştan örülmüş bir çeşit ağ. Dallardan silindir şeklinde örülmüş mısır ambarı. İpek böceğini yetiştirmek için kullanılan çubuk örmesi. Saç üstünde pişirilen yufka, bazlama gibi şeylerin soğuması için üzerine konulan hasırdan örülmüş tabla. Çuval. Çorap şişi. Küçük sepet, küfe. Pazen. Çit, baş örtüsü, yazma. Tülbent. Desenli baş örtüsü. Basma, pazen. Çift, ikiz, karşılığı çif. Meyve çekirdeği. Ağaç dallarından örülen, içine mısır ve benzerleri koyulan küçük yapı, çevrilmiş bahçe. Başörtüsü. Çift, bk. çüt. Çift. Fes üzerine bağlanan işlemeli tülbent. Birbirinden ayırmak için, komşu iki tarla, bahçe, bağ arasına ya da yol kıyılarına yerleştirilen bitkisel bölme. Tülbent başörtüsü. (Küllük Iğdır Kars). Basma, patiska ve ketenin ortak adı. (Küllük Iğdır Kars). Çiçekli basma. (Yukarıdinek Şarkikaraağaç Isparta). Yüksek kenarlı saman arabası. (Esnemez, Çukurhisar, inönü Eskişehir). Ağaç örgülü saman taşıma kabı. (Boyalı Güdül Ankara). Yetişkin kuzuların konulduğu ağıl. (Beyağıl Ulukışla Niğde). Evlerin önüne konan kamıştan örülme siperlik. (Senirkent Isparta). Mısır ambarı. (Beyceli Fatsa Ordu).
GERİÇAM
Denizli kenti, Beyağaç ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer.
DÜVENSIRTI
Düven oku. (Beyağıl Ulukışla Niğde) (düvensir) : (Akkuş Ordu).
PINARÖNÜ
Denizli şehrinde, Beyağaç ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Erzincan şehrinde, merkez ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Karaman şehrinde, Ermenek ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Şırnak şehri, Silopi ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Zonguldak kenti, Devrek belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.
DÖLHEYBESİ
Çobanların, yeni doğan kuzuları taşımakta kullandıkları heybe. (Beyağıl Ulukışla Niğde).
MEEŞ
Meses'in arka kısmında bulunan çift sürerken saban ya da pulluk demirini temizlemek için kullanılan yassı demir parçası. (Beyağıl Ulukışla Niğde).
KAPIZ
Derin vadi, geçit, boğaz. Toprak altında bulunan taş tabakası. Rüzgâr tutmayan, kapalı yer. Dik yamaç. Kabız, peklik. Uçurum. Daha çok kireçtaşı, kumtaşı gibi suyu kolaylıkla geçiren katmanlar içinde görülen, derine aşınmanın çok güçlü ve hızlı olduğu, yamaçları hemen hemen duvar gibi dik, dar koyak. Denizli ilinde, Beyağaç ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.
İLAGAN
Pekmez kaynatma kabı. (Beyağıl Ulukışla Niğde).
KÖTEN
Hayvanların karınlarının altında olan şiş, bir çeşit çıban. Pulluk, büyük saban. Hayvanların boğazlarının altında çıkan bir çeşit öldürücü çıban, şişlik. Büyük saban. Pulluk. Pulluk. (Büyükdivan köyü Çorum; Amasya; Kızılca Bor Niğde). Kara saban. (Bursa; Beyağıl Ulukışla Niğde).
KIZILCAAĞAÇ
Burdur şehrinde, Kızılkaya bucağına bağlı bir bölge. Denizli kenti, Beyağaç ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. İzmir şehri, Bayındır belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.
AVLAĞA
Ağıl. Bahçelerin etrafına ağaç ve ince dallardan yapılan çit, engel. Avlu, evlerin küçük bahçesi. Ahırda hayvanların yem yediği yer. Avcıların avlarından gizlendiği yer. Kuzu ağılı. Duvar. Meme başının çevresi. İçine oğlak konup bir delik bırakıldıktan sonra üstü örtülen çukur. (Beyağıl Ulukışla Niğde). Kayseri ilinde, Yahyalı ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.
GEDALİ
Sabanın toprak içinde az ya da çok derin işlemesini sağlayan ok üzerindeki çiviler. (Beyağıl Ulukışla Isparta).
CINGIRDAK
Çocuk oyuncağı. Bir çeşit tahterevalli. Hayvanların boynuna takılan küçük çan. Eşek sürmek, dürtmek için ucuna demir halka geçirilmiş değnek. Genişletilmiş söz. Kuzulara takılan çıngırak. (Beyağıl Ulukışla Niğde). Üçgen biçiminde kah köşe motifi. (Yenikent Aksaray Niğde).
CIRBA
Gelişmemiş, cılız çocuk. Üzüm posası. Üzüm küspesi. (Kızılca Bor, Taşpınar Aksaray, Beyağıl Ulukışla Niğde).
GAYIŞ
Sabanı boyunduruğa bağlayan ağaç ya da kayış halka. Kayış. Kayış, kemer. Boyunduruğu saban okuna bağlamağa yarayan öküz derisinden yapılmış kemer. (Beyağıl Ulukışla Niğde).
KOLİPİ
Uyuduğu sırada sürüsünü güven altına almak isteyen çobanın, bir ucunu koluna diğer ucunu koyunlardan birine bağladığı ip. (Beyağıl Ulukışla Niğde).
ŞAK
Eni geniş bir şeyle vurulduğunda çıkan ses. Yarma, yarılma. Yarık, çatlak. Bölük, parça, dilim. Orta : Alnının şakına vurmuşlar değneği. 1.İri ve güzel aşık. 2.Dik duran aşık. Parça, bölük. Dayak: Şak yemiş. Tekme. ''Şak'' sesi. Uşak. Güreş donu kasnağının tam göbek altına gelen bölümü. Halk dilinde Etelerin tuzlanması işleminde, tuzun etin içerisine geçmesi ve su kaybını kolaylaştırmak için et yüzeyine bıçak ucu ile yapılan kesit. Düvenin yukarı kalkık olan ön kısmı. (Gücünkaya Aksaray, Beyağıl Ulukışla Niğde). Bir kilimi oluşturan iki parçadan herbiri. (Halkaçayır Pınarbaşı Kayseri).
ÇOBANSALIK
Çoban hakkı, çoban bahşişi. Ağıl yakınında çobanların oturması için yapılmış ev. Ağıldaki çoban dinlenme yeri. (Beyağıl Ulukışla Niğde; Başkışla Karaman Konya).