Kelimeler arşivi içinde; sonunda "benli" olan, toplam 4 adet kelime bulunmaktadır. Sonu benli ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında benli olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde benli olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
BENLİ
Ben (I) bulunan.
AKBENLİ
Yozgat şehri, Sarıkaya ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer.
SARIBENLİ
Sazan balığı.
KARABENLİ
Ankara şehrinde, Yenimehmetli nahiyesine bağlı bir yer.
Bu bölümde tanımı içerisinde BENLİ geçen kelimeler listesi verilmiştir.
ÖZSEVERLİK
Kişinin kendi bedensel ve ruhsal benliğine karşı duyduğu hayranlık ve bağlılık, narsistlik, narsisizm.
MENGLİ
Benli, beni olan.
ÖZLÜ
Özü olan, öz bölümü çokça olan. Benliğinde, varlığında, yapısında herhangi bir nitelik bulunan. Kıvamlı. Kısa ve anlamlı bir biçimde. Yapışkan, verimli (toprak). Düşünceyi gereksiz söz kullanmadan bildiren.
ÖZİMGESİ
Kişinin dış görünüş, karakter ve kişilik gibi bütün yönleri üzerine edindiği ve gerçeğe uygun olması gerekmeyen karmaşık benlik inancı.
EGOTİZM
Benlikçilik.
ÖZSEVER
Kendi benliğine bağlanan, hayran olan (kimse), narsist.
ÜSTAT
Bilim veya sanat alanında üstün bilgisi ve yeteneği olan kimse. Genellikle erkekler arasında senli benli konuşmada kullanılan bir seslenme sözü.
SAMİMİ
İçten (duygu vb.). İçli dışlı, senli benli olarak. Candan, açık yüreklilikle davranan.
MENLİK
Tuzlu sularda yaşayan bir çeşit balık. Benlik.
ERENLER
Benliğinden sıyrılmış, öz varlığından geçmiş, kendini Allah'a adamış kimseler. Gönül gözüyle birtakım gerçekleri gördüğüne inanılan kimseler. Allah yolunda sırlara ermiş tarikat uluları. Erkekler. Adana şehrinde, Ceyhan belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Afyon şehri, merkez ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge. Artvin şehri, merkez belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Bursa ilinde, Orhaneli ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Çankırı şehrinde, Bayramören belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Çorum ilinde, Oğuzlar belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Erzurum şehrinde, Karaçoban ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. İstanbul kenti, Şile ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Kahramanmaraş şehri, Andırın ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Kastamonu şehri, Devrekâni belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Kırklareli şehrinde, Pınarhisar belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Kütahya şehrinde, merkez ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Rize kenti, Çayeli ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Sakarya şehri, merkez belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Sivas şehri, Yıldızeli ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Trabzon şehrinde, Dağbaşı nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Zonguldak şehri, Devrek ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.
BENİÇİNCİLİK
Dünyada kişinin benliğini merkez sayan felsefe görüşü, benmerkezcilik, egosantrizm.
GURUR
Kendini beğenme, büyüklenme, benlik, kibir. Kurum, çalım. Övünme.
HİÇLEŞTİRMEK
Kendi benliğinde hiçliği kabul etmek.
BENLİKÇİ
Her konuda hep kendini ileri süren, hep kendinden söz eden. Benlikçilik yanlısı olan.
HAZRET
Yüce kabul edilen kimselerin adlarının başına saygı, övme, yüceltme amacıyla getirilen unvan. Genellikle erkekler arasında senli benli konuşmada kullanılan bir seslenme sözü. Adı söylenmeyen bir kimseden söz edilirken kullanılan bir söz. Kullanıldığında bir kişinin küçümsendiğini anlatan bir söz.
SAMİMİYET
İçtenlik. Senli benli olma durumu, samimilik.
BENLİKÇİLİK
Benlikçi olma durumu. Kendi benliğinin gelişimini, bütün davranışlarının ilkesi yapan kişinin niteliği, egotizm.
ÖZ
Bir kimsenin benliği, kendi manevi varlığı, iç, nefis, derun, varoluş karşıtı. Bitkilerin kök, gövde ve dallarının boydan boya ortasında bulunan, hafif, gevrek ve çoğu yumuşak bölüm. "Kendine, kendi kendini" anlamlarında birleşik kelimeler türeten bir söz. Bir şeyin temel ögesi, künh, zübde. Kan bağı ile bağlı olan, üvey olmayan. İçine, arılığını, saflığını bozacak hiçbir şey karışmamış olan, saf, arı. Bir şeyin en kuvvetli veya kıvamlı bölümü, hülasa, zübde, ekstre. Dere, çay. Sulak, verimli yer. Çıbanların içinde ölmüş dokudan oluşan irinle birlikte çıkan parça. Kendi, zat.
KİBİR
Kendini beğenme, başkalarından üstün tutma, büyüklenme, benlik, gurur.
LAUBALİ
Saygısız, çekinmesi olmayan. Davranışları ölçülü, olgun olmayan, ciddiyetsiz. Aşırı samimi bir biçimde, teklifsizce. Senli benli, teklifsiz.