Kelimeler arşivi içinde; sonunda "ağa" olan, toplam 144 adet kelime bulunmaktadır. Sonu ağa ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında ağa olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde ağa olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
ÇİFTLİKMEHMETAĞA
ÇAKALIHASANAĞA, KARGINSELİMAĞA
ELLİNAMAZLAĞA, PİREMEHMETAĞA, ŞANINAMAZLAĞA
ÇAKIRÖMERAĞA, YEŞİLKURBAĞA
TEKNELİBAĞA
KAPLUMBAĞA, ATDIBAŞAĞA, EBEMKUŞAĞA, GAPLUMBAĞA, GURTGULAĞA, HÜSEYİNAĞA, İBRAHİMAĞA
YEŞİLBAĞA, ARTIKLAĞA, AYRIKSAĞA, BEKTAŞAĞA, BOĞAZLAĞA, GOVANNAĞA, KANBERAĞA, KAPLUBAĞA, MAHMUTAĞA, MAZLUMAĞA, MUHZIRAĞA, NAMAZLAĞA, SALMANAĞA, SONGULAĞA, TOSKABAĞA, YARIMLAĞA, YARIMSAĞA
HIYARAĞA, MÜBALAĞA, YENİÇAĞA, ACEMİAĞA, AHMETAĞA, ÇAKIRAĞA, ÇANĞLAĞA, ÇAVUŞAĞA, ÇELEPAĞA, DAVUTAĞA, ESKİÇAĞA, HALİLAĞA, HALİTAĞA, HASANAĞA, HIDIRAĞA, KASIMAĞA, KAYINAĞA, KÜÇÜKAĞA, MİRZAAĞA, OMUZLAĞA, SALİHAĞA, SAYACAĞA, SELİMAĞA, ŞAHİNAĞA, TEMÜRAĞA, URUPLAĞA, YEĞENAĞA, YUSUFAĞA
DAĞDAĞA, HACIAĞA, KURBAĞA, TOSBAĞA, ABDİAĞA, ALAŞAĞA, ARİFAĞA, BAĞLAĞA, BAKSAĞA, BALYAĞA, BAŞBAĞA, BELBAĞA, BOKLAĞA, CILBAĞA, CIRBAĞA, CİLBAĞA, ÇAĞLAĞA, ÇANLAĞA, ÇIRBAĞA, GAZBAĞA, GENÇAĞA, GOLBAĞA, GULBAĞA, GURBAĞA, GURDAĞA, HAKLAĞA, HAVLAĞA, İNCEAĞA, KARAAĞA, KÖSEAĞA, Devamını Oku »»
ALİAĞA, APÇAĞA, AVLAĞA, BAŞAĞA, BAYAĞA, BIZAĞA, BOSAĞA, BOZAĞA, DOMAĞA, DUMAĞA, GADAĞA, HADAĞA, KADAĞA, MALAĞA, NAFAĞA, OHLAĞA, OKLAĞA, OKRAĞA, PUKAĞA, SADAĞA, TABAĞA, TAYAĞA, TOYAĞA
ADAĞA, ARAĞA, AŞAĞA, ATAĞA, AYAĞA, ERAĞA, OTAĞA
BAĞA, ÇAĞA, CAĞA, DAĞA, GAĞA, KAĞA, NAĞA, PAĞA, SAĞA, TAĞA, YAĞA
AĞA
AĞA
Geniş toprakları olan, sözü geçen, varlıklı kimse. Halk arasında sayılan ve sözü geçen erkeklere verilen unvan. Osmanlı Devleti'nde bazı kuruluşların başında bulunanlara verilen resmî san. Ağabey. Cömert, eli açık. Okuryazar olmayan yaşlı kimselerin adlarıyla birlikte kullanılan san. Koca.
ÇAKALIHASANAĞA
Kahramanmaraş kenti, Türkoğlu ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.
TEKNELİBAĞA
Kaplumbağa.
GURTGULAĞA
Sakız otu.
KARGINSELİMAĞA
Kırşehir ili, Kaman ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.
HÜSEYİNAĞA
Erzurum ilinde, Tekman ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.
GAPLUMBAĞA
Kaplumbağa.
KAPLUMBAĞA
Kaplumbağalardan, çok sert ve kemiksi bir kabuk içinde yaşayan, ağır ağır yürüyen, dört ayaklı, sürüngen hayvan (Testudo).
EBEMKUŞAĞA
Gökkuşağı.
ÇAKIRÖMERAĞA
Bartın kenti, merkez belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.
ÇİFTLİKMEHMETAĞA
Kırşehir kenti, Akpınar ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.
ATDIBAŞAĞA
Düğün davetlilerinin başkanı.
PİREMEHMETAĞA
Diyarbakır kenti, Ovabağ nahiyesine bağlı bir bölge.
ŞANINAMAZLAĞA
Duvar halısı. (Yenikent Aksaray Niğde).
YEŞİLKURBAĞA
Otlar arasmda yaşayan, küçük, yeşil, zehirli bir kurbağa. Otlar arasında yaşayan, yeşil, ağılı bir çeşit kurbağa.
ELLİNAMAZLAĞA
Duvarlara asılan halı. (Yeşilova Aksaray Niğde).
Bu bölümde tanımı içerisinde AĞA geçen kelimeler listesi verilmiştir.
AĞABABA
Dede, ata. Bir yerde, bir topluluk içinde etkili olan, sözü geçen, ileri gelen (kimse). Sanı "ağa" olan babaya çocuğunun sesleniş sözü.
ABLİ
Yatay serenlerin ucuna bağlı bulunan ve bunları sağa, sola veya ortaya çevirmek için yararlanılan halat veya palanga.
ACAYİP
Sağduyuya, göreneğe, olağana aykırı, garip, tuhaf, yadırganan, yabansı. Şaşma anlatan bir söz.
ABANOZLAŞMAK
Ağaç gibi maddeler suda uzun süre kalarak kararmak. Güneşte uzun süre kalarak kararmak, matlaşmak, sertleşmek.
AĞABEYLİK
Ağabey olma durumu.
ABARTI
Bir şeyi, bir olayı olduğundan büyük veya çok gösterme, mübalağa.
AĞAÇDELEN
Yuva yapmak için ağaçları oyan böcek.
ABARTISIZ
Olduğu gibi gösterilen, abartmasız, mübalağasız. Abartmadan, abartısız olarak, mübalağasız bir biçimde.
ABARTILI
Olduğundan fazla gösterilen, abartmalı, mübalağalı. Abartarak, abartılı olarak, mübalağalı bir biçimde.
ABARTMAK
Bir nesneyi veya durumu olduğundan daha önemli, daha büyük veya daha çok göstermek, mübalağa etmek. Bir iş, bir davranış vb.nde gereğinden fazlasına kaçmak, aşırıya kaçmak.
ABARTICI
Abartıyı huy edinen (kimse), abartmacı, mübalağacı.
AĞABEY
Büyük erkek kardeş, ağa, aka, ede, efe. Saygı ve sevgi göstermek üzere yaşça büyük olan erkeklere söylenen bir seslenme sözü.
AĞAÇÇILIK
Ağaç yetiştirme işi.
ABARTICILIK
Abartıcı olma durumu, abartmacılık, mübalağacılık.
AĞACIMSI
Ağaçsı.
AÇMA
Açmak işi. Bir tür susamsız, kalınca, yağlı çörek. Orman içinde ağaç kesme veya yakma yoluyla tarıma elverişli bir duruma getirilen arazi.
AĞAÇÇIK
Taflan gibi dalları dibinden başlayarak çatallanan küçük ağaç.
ADIMSAYAR
Yürüme sırasında gerçek sonuçlara varabilmek için geçilen yerin uzunluğunu anlayabilmek amacıyla ayağa veya bele takılan alet, pedometre.
AFAKİ
Gereksiz, önemsiz (söz). Bir kaynağa dayanmayan, hayalî.
ABANOZ
Abanozgillerden, sıcak ülkelerde yetişen, kerestesinden yararlanılan birçok ağacın ortak adı. Bu tahtadan yapılmış. Bu ağacın ağır, sert ve siyah renkli tahtası. Koyu, parlak siyah. Bu renkte olan.