Sonu MECAL ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "mecal" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu mecal ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında mecal olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde mecal olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

MECAL

Güç, kuvvet, derman, takat.

  -   -   -  

Anlamında MECAL bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde MECAL geçen kelimeler listesi verilmiştir.

DİNGİN

Sakin, durgun. Gücü tükenmiş, yorgun, mecalsiz. Hareket etmeyen, kımıldamayan.

TAKATSİZ

Takati kalmamış, yorgun argın, dermansız, kudretsiz, mecalsiz. Takati kalmamış, yorgun argın, dermansız, kudretsiz, mecalsiz bir biçimde.

MECALSIZ

Arapça kökenli mecâl: mecalsiz.

DİNÇLİK

Dinç olma durumu, zindelik, mecal.

CANSIZ

Canını yitirmiş, ölmüş. Güçsüz, mecalsiz bir biçimde. Canlı olmayan (varlık), camit. İlgi uyandırmayan, sönük. Durgun.

DIRIÇ

Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).

MECALSİZLEŞTİRME

Mecalsizleştirmek işi.

DIRTLAK

Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse). Korkak. Kurutulan üzümlerin arasında kalan iyice kurumamış taneler.

MECALSİZLEŞME

Mecalsizleşmek durumu.

DIRIT

Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).

YOŞATMAK

Takatten düşürmek, mecalsiz hale getirmek.

DIRTLI

Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse). Miskin, mızmız. Göğüs kemiğinin altında fazla yağ tabakası olan kimse.

DIRIZ

Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).

ARGINLIK

Argın olma durumu, kudretsizlik, mecalsizlik.

DIRGIL

Özürlü, sakat kişi. Gereksiz, boş söz. Alacalı, çeşitli renkli. Çam dallarının uçlarında buğday büyüklüğünde olan, sakız gibi kokan ve tazeyken yenilebilen tomurcuklar. Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).

MECEL

Tavşan yavrusu. Mecal, güç, kuvvet, takat.

DIRIK

Sebat, ayak direme. Zayıf, kuru, mecalsiz kişi. İshal: Ahmet dırığa tutuldu. Helâ. Yer, toprak: Ahmet öldü aybını dırık örttü. Sincap. Kök, temel, esas.

DERMAN

Güç, takat, mecal. Çıkar yol, çare. İlaç.

DIRIH

Sebat, ayak direme. Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).