Kelimeler arşivi içinde; sonunda "mecal" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu mecal ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında mecal olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde mecal olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
MECAL
MECAL
Güç, kuvvet, derman, takat.
Bu bölümde tanımı içerisinde MECAL geçen kelimeler listesi verilmiştir.
MECALSİZLEŞTİRME
Mecalsizleştirmek işi.
DIRIK
Sebat, ayak direme. Zayıf, kuru, mecalsiz kişi. İshal: Ahmet dırığa tutuldu. Helâ. Yer, toprak: Ahmet öldü aybını dırık örttü. Sincap. Kök, temel, esas.
DIRIÇ
Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).
DIRGIL
Özürlü, sakat kişi. Gereksiz, boş söz. Alacalı, çeşitli renkli. Çam dallarının uçlarında buğday büyüklüğünde olan, sakız gibi kokan ve tazeyken yenilebilen tomurcuklar. Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).
DİNÇLİK
Dinç olma durumu, zindelik, mecal.
MECEL
Tavşan yavrusu. Mecal, güç, kuvvet, takat.
DERMAN
Güç, takat, mecal. Çıkar yol, çare. İlaç.
MECALSIZ
Arapça kökenli mecâl: mecalsiz.
YOŞATMAK
Takatten düşürmek, mecalsiz hale getirmek.
DIRIT
Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).
DIRIH
Sebat, ayak direme. Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).
CANSIZ
Canını yitirmiş, ölmüş. Güçsüz, mecalsiz bir biçimde. Canlı olmayan (varlık), camit. İlgi uyandırmayan, sönük. Durgun.
DIRIZ
Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse).
DIRTLAK
Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse). Korkak. Kurutulan üzümlerin arasında kalan iyice kurumamış taneler.
DİNGİN
Sakin, durgun. Gücü tükenmiş, yorgun, mecalsiz. Hareket etmeyen, kımıldamayan.
MECALSİZLEŞME
Mecalsizleşmek durumu.
ARGINLIK
Argın olma durumu, kudretsizlik, mecalsizlik.
TAKATSİZ
Takati kalmamış, yorgun argın, dermansız, kudretsiz, mecalsiz. Takati kalmamış, yorgun argın, dermansız, kudretsiz, mecalsiz bir biçimde.
DIRTLI
Zayıf, kuru, mecalsiz (kimse). Miskin, mızmız. Göğüs kemiğinin altında fazla yağ tabakası olan kimse.