Sonu KELT ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "kelt" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu kelt ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında kelt olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde kelt olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

KELT

Sulu, otlu yer, dere içi.

  -   -   -  

Anlamında KELT bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde KELT geçen kelimeler listesi verilmiştir.

TORTU

Çökelti. Kalıntı. Bir şeyin bayağı, işe yaramaz duruma gelmiş olanı. Bir topluluğun soysuzlaşmış üyeleri.

ÇÖKELTİLEBİLMEK

Çökeltilme imkânı veya olasılığı bulunmak.

HEYKELCİ

Heykel yapan sanatçı, heykeltıraş, yontucu.

POSA

Suyu alınmış her tür yiyecek maddesinin artığı. Ezilmiş pancarın soğuk suda birkaç kez sıkılmasından sonra geriye kalan ve suda erimeyen artık. Tortu, çökelti.

TÜF

Yanardağların püskürttüğü kül, kum ve lav parçacıklarından oluşan, çoğunlukla açık renkli, hafif gözenekli bir tür çökelti taşı.

DİJİTONİN

Digitalis purpurea bitkisinden elde edilen bir steroit glikozit. Retinadan rodopsinin çıkarılması, mitokondri dış zarlarının daha sıvı hâle getirilmesi, steroit tanımlanması ve kademeli çökeltilmesi için kullanılan, suda çözünen yüzey aktif bir madde.

ÇÖKELTME

Çökeltmek işi.

ÇÖKELTEBİLMEK

Çökeltme imkânı veya olasılığı bulunmak.

ÇÖKELTİLME

Çökeltilmek işi.

YIKAMAK

Su veya başka bir sıvı kullanarak bir şeyi temizlemek. Çözünmeyen bir çökeltiden ayrılması istenen suda çözünür maddeleri, yıkama yoluyla temizlemek.

BARD

Ortaçağ'ın başlarında, Avrupa'da ve daha çok ingiltere'de öykü anlatan sanatçı. Kelt ozanı.

ÇÖKELTEBİLME

Çökeltebilmek işi.

MANKEN

Genellikle modaevlerinde giysileri alıcılara gösterme işiyle görevli kimse, model. Terzilerin, giysi denemek, sergilemek için kullandıkları insan vücudu biçimindeki tahta, mukavva vb. kalıp. Ressam ve heykeltıraşların gerektikçe model olarak kullandıkları, türlü biçimleri alabilen eklemli, çoğunlukla tahtadan yapılmış insan veya hayvan örneği.

BEDİZ

Heykel. Heykeltraş. Resim. ". Süs, bezek; nakış. Resim, heykel, şekil.".

ÇÖKEL

Taşan bir suyun çekildikten sonra bıraktığı tortu. Çökelti.

RÜSUP

Çökelti.

BEDİZCİ

Heykeltraş.

ÇÖKELTİLEBİLME

Çökeltilebilmek işi.

HEYKELCİLİK

Heykelcinin yaptığı iş, heykeltıraşlık, yontuculuk.

TOPUT

Çökelti.