Kelimeler arşivi içinde; sonunda "cami" olan, toplam 12 adet kelime bulunmaktadır. Sonu cami ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında cami olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde cami olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
YUKARIORTACAMİ
SERVETİYECAMİ
OBAALACAMİ
ASLANCAMİ
ORTACAMİ, YENİCAMİ
ADACAMİ, ALACAMİ, ULUCAMİ
AKCAMİ, ANCAMİ
CAMİ
CAMİ
Müslümanların ibadet etmek için toplandıkları yer. Toplayan, bir araya getiren, bir arada bulunduran.
YUKARIORTACAMİ
Giresun kenti, Tirebolu ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer.
YENİCAMİ
Rize ilinde, Güneysu ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Samsun şehrinde, Terme ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Trabzon ilinde, Beşikdüzü ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.
ULUCAMİ
Trabzon ilinde, Çaykara belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.
OBAALACAMİ
Antalya ili, Alanya ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.
SERVETİYECAMİ
Kocaeli ili, Bahçecik bucağına bağlı bir yerleşim birimi.
ASLANCAMİ
Ordu kenti, Bolaman nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.
AKCAMİ
İçel şehri, Bozyazı ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge. Yozgat kenti, Şefaatli belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge.
ALACAMİ
Afyon kenti, Sandıklı ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Antalya şehri, Alanya ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Antalya ilinde, Serik belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.
ANCAMİ
Acemi, tecrübesiz.
ORTACAMİ
Giresun ili, Tirebolu belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.
ADACAMİ
Rize şehri, Güneysu ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer.
Bu bölümde tanımı içerisinde CAMİ geçen kelimeler listesi verilmiştir.
KAFES
Hayvanlar için aralıklı tel, metal veya ağaç çubuklardan yapılmış taşınabilir bölme. Çapraz çubuklarla ve aralıklı olarak yapılmış, pencerelere takılan siper. Şimşirlik. Vahşi hayvanlar için demir çubuklarla yapılmış taşınabilir bölme. Hapishane. Cami, tekke vb. yerlerde kadınlara ayrılan yer. Ahşap yapıların direk ve çatmalardan oluşan kaplama tahtaları dışında kalan iskeleti.
BAŞİMAM
Birden çok imam bulunan camilerde en kıdemli imam.
CANSIZ
Canını yitirmiş, ölmüş. Güçsüz, mecalsiz bir biçimde. Canlı olmayan (varlık), camit. İlgi uyandırmayan, sönük. Durgun.
BAŞMAKÇI
Ayakkabıcı. Afyonkarahisar iline bağlı ilçelerden biri. Camilerde, giriş bölümünde, çıkarılan ayakkabılara bekçilik eden kimse.
MAHFİL
Toplantı yeri. Toplanmış kimseler. Camilerde parmaklıkla ayrılmış yüksek yer.
KAYYUM
Cami hademesi. Belli bir malın yönetilmesi veya belli bir işin yapılması için görevlendirilen kimse.
MİNBER
Camilerde hutbe okunan merdivenli, yüksekçe yer.
MİHRAP
Cami, mescit vb. yerlerde Kâbe yönünü gösteren, duvarda bulunan ve imama ayrılmış olan oyuk veya girintili yer. Umut bağlanan yer.
KANDİLCİ
Cami ve minarelerin kandillerini yakan kimse. Kandil yapan veya satan kimse.
HAZİRE
Etrafı çitle çevrili ve girilmesi yasak yer. Cami, türbe, tekke vb. yerlerde çevresi parmaklıklarla çevrili mezar yeri.
MESCİT
Genellikle minaresiz, küçük cami.
DÜNYA
Üzerinde yaşadığımız toprak ve denizler, yeryüzü. Meslek veya iş birliği içinde bulunan kimseler, camia. İnançları bir olan ülke veya insanlar topluluğu. Duygu, düşünce ve hayal âlemi. Dış, çevre, ortam. Herkes. Güneş'e yakınlık bakımından üçüncü gezegen, acun.
ALEMCİ
Camilerin kubbelerine, minarelerine alem yapan veya takan kimse.
KÜLLİYE
Bir caminin çevresinde cami ile birlikte kurulmuş medrese, imaret, sebil, kitaplık, hastane vb. yapıların bütünü.
MAKSURE
Camilerde, parmaklıklarla çevrilmiş yer. Bir evin yabancıların girmesine izin verilmeyen bölümü.
MİNARE
Camilerde müezzinin ezan okuduğu, sela verdiği, şerefesi olan, çoğunlukla taştan, yüksek ve ince yapı.
MAHYA
Ramazan gecelerinde, camilerde iki minare arasına gerilen ipler üzerine kandil veya elektrik ampulleriyle yazılan yazı veya yapılmış olan resim. Çatılarda iki eğik yüzeyin birleştiği bölüm.
DERSİAM
Osmanlılar döneminde müderrislerin camilerde verdikleri ders. Bu dersi veren müderrislerin unvanı.
HATİP
Konuşmacı. Cuma ve bayram namazından önce camilerde hutbe okuyan kimse.
BAŞMAKLIK
Camide ayakkabı konulan yer. Padişahın anne, kız kardeş, kız ve hasekilerine bağlanan ödenek, has.