Kelimeler arşivinde; içinde "benzeş" olan, toplam 8 tane kelime bulunuyor. İçerisinde benzeş bulunan kelimeler listesini Kelimelik, Scrabble ve benzer kelime bulma oyunlarında ya da Türkçe ile ilgili yapacağınız ödev, araştırma veya ders çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ek olarak sonu benzeş ile biten kelimeler listesini okumak ya da başında benzeş olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Bunların yanında, kelime anlamları için alt kısımda bulunan "harfli kelimeler" linklerinden de yararlanabilirsiniz.
BENZEŞMEZLİK
BENZEŞLİK, BENZEŞMEK
BENZEŞEN, BENZEŞİK, BENZEŞİM, BENZEŞME
BENZEŞ
BENZEŞ
Birbirine benzeyen, aralarında benzerlik bulunan, müşabih, nazir.
BENZEŞEN
Ünlü veya ünsüz benzeşmelerinde, etki altında kalan ünlü veya ünsüz: Sütçü (süt-çü), ekmekten (ekmek-ten), odalardan (oda-lar-dan) kelimelerinde bulunan -çü, -ten, -dan eklerindeki ünsüz veya ünlüler gibi.
BENZEŞLİK
Benzeş olma durumu, müşabehet.
BENZEŞİK
Benzeşme özelliği gösteren.
BENZEŞME
Benzeşmek işi, analoji. Kelime içinde, yan yana düşen iki sesten birinci sesin ikincisinin etkisiyle değişmesi, dönüşme, asimilasyon: yurt-daş yurttaş, çarşanba çarşamba, o + bir öbür gibi.
BENZEŞMEK
Birbirine benzemek, müşabih olmak.
BENZEŞMEZLİK
Bir kelimede bulunan aynı veya benzeri seslerden birinin değişikliğe uğraması, disimilasyon: Kınnap kırnap, attar aktar gibi.
BENZEŞİM
Bazı ortak yönleri olan iki şey arasındaki benzeşme, analoji. İki şeklin kenarlarının uzunlukları arasındaki oran değişmemekle birlikte, karşılıklı açılarının eşit bulunması durumu, benzer.
Bu bölümde tanımı içerisinde BENZEŞ geçen kelimeler listesi verilmiştir.
ASİMİLASYON
Özümleme. Benzeşme. Farklı kökenden gelen azınlıkları veya etnik grupları, bunların kültür birikimlerini, kimliklerini baskın doku ve yapı içinde eriterek yok etme.
BENZEYİŞSİZLİK
Benzeşmeme durumu.
ANALOJİK
Analoji ile ilgili, benzeşmeye dayanan.
BENZER
Nitelik, görünüş ve yapı bakımından bir başkasına benzeyen veya ona eş olan, benzeri, müşabih, mümasil. Benzeşim. Bazı önemsiz veya tehlikeli sahnelerde asıl oyuncunun yerine çıkan, yapı ve yüz bakımından bu oyuncuyu andıran kimse, dublör.
GENİZSİLLEŞME
Dudak ünsüzünün geniz ünsüzüne dönmesi. Türkçede ve Türk lehçelerinde b sesinin m sesine dönmesi gibi. Geniz ünsüzlerinin benzeştirme yolu ile yakınındaki ünsüzleri kendi boğumlanma noktasına çekmesi olayı. Türk dilinin eski metinlerinde, bugünkü lehçelerde ve Anadolu ağızlarında yer alan bir olaydır: ET. ben>men, bin>min bin, bengü>mengü ebedi, bun>mun, Anad. ağzl. dinlemek>dinnemek dinlemek; anlatmak>annatmak, pınar>mınar pınar, bengi>mengi, beni>meni sevinç, binmek>minmek, nişanlı>nişannı, yanlış>yannış, parmak>mBamak (Aydın, Bozdoğan) vb.
ADRENERJİK
Adrenalin ve noradrenalinle benzeşme.
MÜŞABEHET
İki şey arasında benzerlik, benzeşlik.
TAMALGI
Algının belli bir konu ya da nokta üzerinde toplanması, öğrenilenin tam olarak bilincine varılması durumu. Bir kimsenin yeni öğrenilen şeyi daha önceki yaşantılarıyla bütünleştirmesi, kaynaştırması işlemi. Algıdan daha üstün ve daha karmaşık bir bilgi derecesi. Herhangi bir şeyin algılanan özelliklerinin, eskiden kazanılmış ve benzeş olan ya da onların ilgili bulunduğu bilgilere bağlanıp tam olarak anlaşılabilir duruma gelmesi.
UYAK
Şiirde dizelerin sonunda tekrarlanan ve aynı ahengi veren heceler veya aynı görevde olmayan ancak benzeşen sesler, kafiye.
UYGAN
Konum, oran, değer ya da yapıca benzeşen. Ayrı uzambiçim ya da işlevlerde benzer işleçli öğeler. Uyumlu, uyan.
ESİVERİŞ
Kimi kez, birbirinden habersiz iki ozanın, iki yazarın esinlenme sonucu sözlerinde, dizelerinde görülen birlik, benzeşme. (Bu, çalıntı sayılmaz.) bk. düşündeşlik.
DÖNÜŞME
Dönüşmek işi, tahavvül. Benzeşme.
ANDIRIŞMA
Andırışmak işi. İltibas. Ortak yönleri bulunan iki şey arasındaki benzeşme, analoji.
BENZEV
Düzlemde durgan bir O noktası ve durgan bir gerçek sayısı için, düzlemin her P noktasını yöneysel eşitliğini sağlayan P' noktasına gönderen dönüşüm, Anlamdaş. benzeşim dönüşümü.
ANALOJİ
Benzeşim, benzeşme. Örnekseme. Andırışma.
TEMESSÜL
Benzeşme. Özümleme.
ASİMİLE
"Benzeşmek, kendine uydurmak" anlamındaki asimile etmek birleşik fiilinde kullanılan bir söz.
MÜŞABİH
Aralarında benzerlik olan, benzer, benzeş.
DİSİMİLASYON
Benzeşmezlik.