Kelimeler arşivi içinde; sonunda "yetim" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu yetim ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında yetim olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde yetim olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
YETİM
YETİM
Babası ölmüş olan (çocuk), babasız.
Bu bölümde tanımı içerisinde YETİM geçen kelimeler listesi verilmiştir.
YETİMLİK
Yetim olma durumu, babasızlık.
DARÜLEYTAM
Yetimlerin barındığı yer.
DAVŞIRMAK
Toplamak, kollamak, bakmak: Bir sürü çocuk yetim kaldı, anası davşırıp duruyor.
BEYTUFHANA
Yetimhane.
YETİMHANE
Yetim çocukların barındırıldığı, bakıldığı yer.
CEBEDAK
Öksüz, yetim.
BİRANTI
Yetim, kimsesiz.
DULAZ
Yaramaz. Bilmediği halde her işe burnunu sokan kişi. Yetim.
EYTAM
Yetimler.
EHTİ
Fakir, yoksul, sefil. Hısım, akraba. İhtiyar. Anadan doğma yetim. Karların toplandığı yer. Anası ölüp de başka bir koyuna alıştırılan ya da elde beslenen kuzu. Cimri, pinti, görmemiş. Arsız, yüzsüz, görgüsüz. Eli sıkı. Açgözlü.
BOYNUBURUK
Yetimlikten dolayı üzgün. İnsan pisliği. Dalında olmuş, sapı bükülmüş incir. Menekşe.
BABASIZLIK
Yetimlik.
ETİM
Yetim, anasız, babasız.
BABASIZ
Yetim.
ÇOMA
Lor peyniri. Bekletilen sütten yayıkla çıkarılan yağ. Ağız tarafı tamamen kırılmış testi. Toparlak, yuvarlak, yumru. Yetim, öksüz.
BIRANTI
Bırakılmış, terkedilmiş, eskimiş, beğenilmeyip atılmış, artık. Yetim, kimsesiz.
GÜBEL
Yetim çocuk.
HORT
İki bıçağın birbirine vurulmasıyle meydana gelen çentik. Kıldan yapılan top ve sopa ile oynanan bir çocuk oyunu. Semiz, toplu, şişman. Delikanlı, babayiğit. Yetim, öksüz.
VASİ
Bir yetimin veya akılca zayıf, hasta birinin malını yöneten kimse. Ölen bir kimsenin vasiyetini yerine getirmekle yükümlü olan kimse.
EKDİ
Oğlak. Yetim çocuk. Yanaşma, piç, öksüz. Anası başka bir kocaya gidince babasının evinde kalan çocuk. Serseri, başıboş. İki yüzlü, yüze gülücü. Kurnaz, açıkgöz (insan). Anası ölüp de başka bir koyuna alıştırılan ya da elde beslenen kuzu. Önüne gelen koyunu emen kuzu. Alışkın, evcil. Asalak, başkalarının sırtından geçinen. Arsız, yüzsüz, görgüsüz. Hizmetçi. Halk dilinde Mezbaha.