YETİM ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "yetim" olan, toplam 5 adet kelime bulunmaktadır. yetim ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu yetim ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde yetim olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

YETİM

Babası ölmüş olan (çocuk), babasız.

YETİMHOCA

Rize şehri, İkizdere ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.

YETİMLİK

Yetim olma durumu, babasızlık.

YETİMHANE

Yetim çocukların barındırıldığı, bakıldığı yer.

YETİMLİ

Adana şehrinde, Aladağ ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

  -   -   -  

Anlamında YETİM bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde YETİM geçen kelimeler listesi verilmiştir.

ETİM

Yetim, anasız, babasız.

DAVŞIRMAK

Toplamak, kollamak, bakmak: Bir sürü çocuk yetim kaldı, anası davşırıp duruyor.

BOYNUBURUK

Yetimlikten dolayı üzgün. İnsan pisliği. Dalında olmuş, sapı bükülmüş incir. Menekşe.

HORT

İki bıçağın birbirine vurulmasıyle meydana gelen çentik. Kıldan yapılan top ve sopa ile oynanan bir çocuk oyunu. Semiz, toplu, şişman. Delikanlı, babayiğit. Yetim, öksüz.

GÜBEL

Yetim çocuk.

HORTLU

Yetim, öksüz.

BEYTUFHANA

Yetimhane.

VASİ

Bir yetimin veya akılca zayıf, hasta birinin malını yöneten kimse. Ölen bir kimsenin vasiyetini yerine getirmekle yükümlü olan kimse.

DARÜLEYTAM

Yetimlerin barındığı yer.

BABASIZLIK

Yetimlik.

EHTİ

Fakir, yoksul, sefil. Hısım, akraba. İhtiyar. Anadan doğma yetim. Karların toplandığı yer. Anası ölüp de başka bir koyuna alıştırılan ya da elde beslenen kuzu. Cimri, pinti, görmemiş. Arsız, yüzsüz, görgüsüz. Eli sıkı. Açgözlü.

HÖRTLÜ

Yetim, öksüz.

BİRANTI

Yetim, kimsesiz.

CEBEDAK

Öksüz, yetim.

BIRANTI

Bırakılmış, terkedilmiş, eskimiş, beğenilmeyip atılmış, artık. Yetim, kimsesiz.

DULAZ

Yaramaz. Bilmediği halde her işe burnunu sokan kişi. Yetim.

EKDİ

Oğlak. Yetim çocuk. Yanaşma, piç, öksüz. Anası başka bir kocaya gidince babasının evinde kalan çocuk. Serseri, başıboş. İki yüzlü, yüze gülücü. Kurnaz, açıkgöz (insan). Anası ölüp de başka bir koyuna alıştırılan ya da elde beslenen kuzu. Önüne gelen koyunu emen kuzu. Alışkın, evcil. Asalak, başkalarının sırtından geçinen. Arsız, yüzsüz, görgüsüz. Hizmetçi. Halk dilinde Mezbaha.

EYTAM

Yetimler.

BABASIZ

Yetim.

ÇOMA

Lor peyniri. Bekletilen sütten yayıkla çıkarılan yağ. Ağız tarafı tamamen kırılmış testi. Toparlak, yuvarlak, yumru. Yetim, öksüz.