Sonu MEŞRU ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "meşru" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. Sonu meşru ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında meşru olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde meşru olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

MEŞRU

Yasal.

GAYRİMEŞRU

Yolsuz, yasaya veya töreye aykırı. Evlilik dışı.

  -   -   -  

Anlamında MEŞRU bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde MEŞRU geçen kelimeler listesi verilmiştir.

MEŞRULAŞMAK

Meşru duruma gelmek.

ORTODOKSLUK

Meşru kilisenin resmî kararlarına uygun öğreti ve düşüncelerin bütünü. Doğu Hristiyan kiliseleri tarafından sürdürülen, Yunan ve Slavların çoğunun benimsediği mezhep.

FRAPE

Buzlu veya dondurulmuş olarak sunulan içki, meşrubat.

MEŞRULAŞTIRMA

Meşrulaştırmak işi.

MEŞRUTİYET

Hükümdarlıkla yönetilen bir ülkede hükümdarın başkanlığı altında parlamento yönetimine dayanan hükûmet etme biçimi. Osmanlı Devleti'nde 1876 Anayasa'sıyla başlayan ve 1918 Mondros Mütarekesi'ne kadar süren, I. ve II. Meşrutiyet dönemi adlarıyla anılan süre.

MEŞRULAŞMA

Meşrulaşmak işi.

MEŞRUTİYETÇİLİK

Meşrutiyetçi olma durumu.

BASDARDA

Meşru olmayan çocuk, piç.

İTTİHATÇI

Birleşme, birlik oluşturma yanlısı olan kimse. Meşrutiyet döneminde İttihat ve Terakki Cemiyeti üyesi veya yanlısı olan kimse.

İSTANBULİN

Tanzimattan Meşrutiyete kadar Türkiye'de kullanılan, yakası kapalı bir tür erkek ceketi.

MEŞRUTİ

Meşrutiyetle ilgili olan.

İÇECEK

İçilen her şey, meşrubat.

MEŞRUTİYETÇİ

Meşrutiyet yanlısı olan, lejitimist.

MEŞRUBATÇI

Meşrubat hazırlayan, üreten veya satan kimse.

LEJİTİMİST

Meşrutiyetçi.

YASAL

Yasanın, dinin ve kamu vicdanının doğru bulduğu, yasalara uygun, kanuni, meşru, legal.

MEŞRULUK

Geçerli olma durumu, meşruiyet.

MEŞRUİYET

Meşruluk.

MEŞRULAŞTIRMAK

Meşru duruma getirmek.

ŞARTLI

Şarta bağlı, koşullu, meşrut. Şart etmiş olan (koca). Şartlanmış olan, koşullu.