Kelimeler arşivi içinde; başında "mengü" olan, toplam 18 adet kelime bulunmaktadır. mengü ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ayrıca sonu mengü ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde mengü olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.
MENGÜLKURDU
MENGÜTEKİN, MENGÜBERTİ
MENGÜRDEK
MENGÜALP, MENGÜTAY, MENGÜTAŞ, MENGÜRDE, MENGÜLDE, MENGÜCEK, MENGÜBAY
MENGÜER, MENGÜRT
MENGÜL, MENGÜR, MENGÜÇ, MENGÜZ
MENGÜ
MENGÜ
Ebedi, ölümsüz. Ölümsüz, sonsuz, ebedileştirilmiş.
MENGÜTEKİN
Adı ölümsüzleşmiş hükümdar.
MENGÜRDEK
Hayvanları ahıra bağlamak için kullanılan U biçiminde eğri ağaç.
MENGÜR
Büyükbaş hayvanları bağlamak için ağaçtan yapılmış *u*biçimindeki halka. Sığırların boynuna takılan ağaç halka.
MENGÜRT
Büyükbaş hayvanları bağlamak için ağaçtan yapılmış "u" biçimindeki halka.
MENGÜCEK
Erzincan, Kemah, Divriği ve Şebinkarahisar'ı içine alan bölgeyi fethederek XIII. yy.'ın ilk yarısına kadar elinde tutan Türk sülalesi.
MENGÜTAY
Adı ölümsüzleşmiş kimse.
MENGÜRDE
Büyükbaş hayvanları bağlamak için ağaçtan yapılmış "u" biçimindeki halka.
MENGÜLKURDU
Bağların köklerini kesen bir çeşit kurt.
MENGÜLDE
Büyükbaş hayvanları bağlamak için ağaçtan yapılmış "u" biçimindeki halka.
MENGÜBERTİ
"Tanrı verdi" anlamında kullanılan bir isim".
MENGÜL
Koyun, keçi ve benzerleri hayvanların boğazlarının altından ampul gibi sarkan bezler. Bilezik. Büyükbaş hayvanları bağlamak için ağaçtan yapılmış "u" biçimindeki halka. Çocuğun erkeklik organı. Yemeni, yazma. Köpeklerin boynuna takılan, diken gibi demirden yapılmış tasma.
MENGÜER
Adı ölümsüzleşmiş kimse.
MENGÜALP
Ölümsüz yiğit.
MENGÜTAŞ
Ölümsüz anıt.
MENGÜBAY
Ölümsüz kimse.
Bu bölümde tanımı içerisinde MENGÜ geçen kelimeler listesi verilmiştir.
GENİZSİLLEŞME
Dudak ünsüzünün geniz ünsüzüne dönmesi. Türkçede ve Türk lehçelerinde b sesinin m sesine dönmesi gibi. Geniz ünsüzlerinin benzeştirme yolu ile yakınındaki ünsüzleri kendi boğumlanma noktasına çekmesi olayı. Türk dilinin eski metinlerinde, bugünkü lehçelerde ve Anadolu ağızlarında yer alan bir olaydır: ET. ben>men, bin>min bin, bengü>mengü ebedi, bun>mun, Anad. ağzl. dinlemek>dinnemek dinlemek; anlatmak>annatmak, pınar>mınar pınar, bengi>mengi, beni>meni sevinç, binmek>minmek, nişanlı>nişannı, yanlış>yannış, parmak>mBamak (Aydın, Bozdoğan) vb.