Kelimeler arşivi içinde; sonunda "kaside" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu kaside ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında kaside olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde kaside olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
KASİDE
KASİDE
On beş beyitten az olmayan, bütün beyitlerin ikinci dizeleri en baştaki beyit ile uyaklı olan ve çoğu kez büyükleri övmek için yazılan divan edebiyatı şiir türü.
Bu bölümde tanımı içerisinde KASİDE geçen kelimeler listesi verilmiştir.
TACBEYT
(Divan edebiyatı terimi) Kasidede şairin adı bulunan beyt.
ÇOKDOĞUŞLU
Birkaç doğuşlu kaside.
IYDİYE
Bayram kutlaması. Bayramlarda din ve devlet büyüklerine sunulan kaside.
DÜZGEÇİŞ
Yabancı ülke mallarının, bir ülkeden geçerek geldiği ülkeye ya da başka yabancı bir ülkeye gidişi. Eğlemsiz bir geçişle bir ülkeden diğerine gönderilen tecimsel mal ya da başka nesneler, özdekler. Başlangıçtan -ilişki aramaksızın- doğrudan doğruya konuya geçme sanatı. (Kasidede, kısa keserek övgü bölümüne hemen geçiş de böyle adlandırılır).
TEŞBİP
(Divan edebiyatı terimi) Bir kasidede övgüye başlamadan önce aşktan başka şeyler üzerine yapılan önsöz.
REBİYYE
Kış sonlarında yapılan ekim. Eskiden ozanların bahara girerken büyüklere sundukları kaside. Baharla ilgili.
MATLA
Gök cisimlerinin doğması. Gök cisimlerinin doğduğu yer. Divan edebiyatında kaside veya gazelin ilk beyti.
KASİDECİ
Kaside yazan şair. Birine yaranmak amacıyla aşırı övgüde bulunan kimse.
ŞİTAİYE
Divan edebiyatında kış mevsimini konu olarak işleyen şiir. Bir kasidenin kışı anlatan giriş bölümü.
NESİP
Nasip, talih. (Divan edebiyatı terimi) Bir kasidede övgüye başlamadan önce aşk üzerine yapılan önsöz. Soylu, soyu temiz.
SERKÜŞTE
Kısa halk öykülerine verilen ad. bk. kaside II.
GÜRİZ
(Divan edebiyatı terimi) Kasidelerde teşbipten sonra maksada geçilen beyit.
CAİZE
Şairlerin kasidelerle övdükleri büyükler tarafından kendilerine verilen bahşiş. Yazıda bir sözün olduğu gibi tekrarlandığını göstermek için alt hizasına konulan tırnak biçimindeki noktalama işareti. Yol yiyeceği, azık.
KASİDEHAN
Kaside okumayı meslek edinmiş kimse.
BAHARİYE
Divan edebiyatında, bahar tasviri ile başlayan kaside.
NAAT
Bir şeyin niteliklerini övme. Hz. Muhammed'in niteliklerini övmek, ondan şefaat dilemek amacıyla yazılan kaside.
KASİDECİLİK
Kaisdecinin yaptığı iş. Kasideci olma durumu.
MAKTA
Kalem ucunu düzeltmeye yarayan kemikten yapılmış araç. Kesit. Divan edebiyatında gazelin veya kasidenin son beyti.