Kelimeler arşivi içinde; sonunda "beyle" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. Sonu beyle ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında beyle olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde beyle olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
BEYLE
Böyle. Böyle, karşılığı bele, beyne, biyle, böle.
HEBEYLE
İşte böyle: Gel hebeyle otur.
Bu bölümde tanımı içerisinde BEYLE geçen kelimeler listesi verilmiştir.
YATAKÇI
Sancak beyleri ve beylerbeyi tarafından geceleyin çarşıları beklemekle görevlendirilen halktan kimse.
ÜMERA
Beyler, amirler. Üstsubaylar.
ARGO
Her yerde ve her zaman kullanılmayan veya kullanılmaması gereken çoklukla eğitimsiz kişilerin söylediği söz veya deyim. Serserilerin, külhanbeylerinin kullandığı söz veya deyim.
BİYLE
Böyle, karşılığı bele, beyle, beyne, biyle, böle.
DOMNİÇE
Osmanlı döneminde Eflak ve Buğdan beylerinin kızlarına verilen san.
ESENKÖY
Ağrı kenti, Murat bucağına bağlı bir bölge. Aydın ilinde, Nazilli belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Balıkesir şehri, Sarıbeyler nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Bilecik şehrinde, Yenipazar ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Bursa ilinde, İnegöl belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Düzce şehrinde, merkez belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Giresun ilinde, Bulancak belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Kahramanmaraş ilinde, Göksun ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Karabük ili, Yenice belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Kayseri ilinde, Pazarören nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Kütahya ilinde, Aslanapa belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Muğla şehri, Fethiye ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Muğla şehrinde, Yatağan belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Sakarya ili, Geyve ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Tokat kenti, Reşadiye ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Trabzon ili, Of ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Yalova ilinde, Çınarcık ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Zonguldak ili, Ereğli ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Zonguldak ilinde, Kozlu nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.
ÇUKURÇAYIR
Ağrı ili, merkez ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Balıkesir kenti, Sarıbeyler nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Erzurum şehri, Çat ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Trabzon şehrinde, Dağbaşı bucağına bağlı bir bölge. Trabzon şehri, merkez ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.
BUYRULTU
Sadrazam, vezir, beylerbeyi vb. yüksek devlet görevlileri tarafından yazılan buyruk.
FEHAMETLİ
Büyüklük, ululuk gösteren kişi. Osmanlı Devleti zamanında sadrazamlara, Mısır hidivi ve yabancı prenslere, eyalet beylerine verilen unvan.
DOMNA
Osmanlı döneminde Eflak ve Buğdan beylerinin eşlerine verilen san.
BEYNEHAN
Beylerhanı (Kuşu).
HAN
Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan unvan. Osmanlı padişahlarının adlarının sonuna getirilen unvan. Büyükşehirlerde serbest mesleklerde çalışanların oda veya daire tutup çalıştıkları birkaç katlı yapı. Eskişehir iline bağlı ilçelerden biri. Yol üzerinde veya kasabalarda yolcuların konaklamalarına yarayan yapı.
BAN
Osmanlı Devleti'nde Macaristan ve Hırvatistan'da sancak beylerine ve küçük prenslere verilen unvan.
VOYVODA
Osmanlıların Eflak ve Boğdan beylerine verdikleri unvan.
BAYLIK
Mutluluk, refah, huzur, ferahlık: Çok şükür baylığa çıktım. Zenginlik. Erkeklik: Bizim yanımızda senin gibi külhanbeylerin baylığı sökmez, bize Yenicamili derler. Gelişmiş, ergin, olgun: Senin giz baylık olmuş, sat onu gayri. Tunceli ilinde, Çiçekli bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.
BEYLERBEYİ
Sancak beylerinin başı.
SEKBAN
Osmanlılarda, sınır boylarında görev yapan bir asker sınıfı. Eyalet paşaları ve sancak beylerine bağlı olarak görev yapan bir asker sınıfı.
EMİRÜLÜMERA
Osmanlılarda eyalet valileri olan beylerbeyiler için, Abbasi halifeliğinde önceleri yalnızca askeri, sonraları ise askeri ve yönetsel geniş yetkileri olan başkomutanlar için kullanılan bir san.
EYEF
Kağnı ya da saban oklarını boyunduruğa bağlayan halka biçiminde bükülmüş ince ağaç. Sap, ot, çalı bağlamlarını denk yaparken ipleri sıkıştırmakta kullanılan özellikle çıtlık denilen ağaçtan yapılmış araç. Boyundurukla saban okunun kılıç aracılığıyla birbirine tutturulmasma yarayan ağaç halka. Saban okunun ucundaki demir halka. (Başkışla Karaman Konya). Saban, kızak, araba, pulluk ve düveni boyunduruğa bağlamak için kullanılan, uç kısımları birbiri üzerine oturmuş elips biçiminde ağaç. (Yeşilköy Gelendost, Ortayazı Senirkent Isparta; Ürkütlü, Bucak Burdur; Kemalpaşa İzmir). Kağnı ve arabalara yüklenmiş sapları, düzgün tutmak amacıyla bağlama iplerinin arasına konan, elips biçiminde ağaç. (Beylerli Çardak Denizli).
TEKFUR
Bizans İmparatorluğu zamanında vali düzeyinde olan yöneticilerle Anadolu ve Rumeli'deki Hristiyan beylerine verilen ad.