Sonu YUĞU ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "yuğu" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. Sonu yuğu ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında yuğu olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde yuğu olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

YUĞU

Loğ taşı, toprak damı düzlemek ve pekiştirmekte kullanılan taş silindir.

DİŞOYUĞU

Dişleri yeni açılmış değirmende öğütülmüş taşlı un.

  -   -   -  

Anlamında YUĞU bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde YUĞU geçen kelimeler listesi verilmiştir.

YARLAĞAN

Taş oyuğu, yarık. Susuzluktan, toprakta oluşan çatlak. Taştan, tuğladan, kerpiçten yapılan ocak, maltız.

OYUKLU

Oyuğu olan, oyukları bulunan.

TİRPİCİ

Geçimini hamur yuğurma ile sağlayan kişi. (Çavuşlu Görele Giresun).

TİRKE

Bakır hamur yuğurma kabı.

YUKURMAK

Yuğurmak.

DUVARGÖZÜ

Raf olarak kullanılmak üzere duvar içine açılmış oyuk. İçine heykel yerleştirilen, üstü küçük yarım kubbeli ya da düz olan duvar oyuğu.

YALAH

Hayvanların içinden yemek yediği, taş, ağaç, çanak ve benzerleri kap. Hayvanların su içtiği ağaç kap, taş oyuğu. Hayvanların su içmesi için, ağaç, taş ve benzerleri maddelerden yapılan ve çeşmelerin önünde bulunan oluk, tekne. Çukur yer (genellikle kazılmış). Saksı. Küçük su birikintisi, gölcük. Ağaç leğen. Ahırda, hayvan pisliklerinin biriktiği uzun çukur. Ortası çukur tarla. 1. Vadilerdeki küçük, verimli düzlük. 1. Kuytu yer. 1. Dağ yamacındaki düzlük. 1. Sahan, tabak, çanak, tas gibi kaplara verilen genel ad. 1. Suyun akarken yardığı yer. 1. Kalaycılıkta, bakır temizlenen yer. 1. Sığ, derin olmayan. Geveze, boşboğaz, söz taşıyarak arabozan. Sırnaşık, eğitimsiz. Dalkavuk. Açgözlü, bedavacı, asalak, arsız. Dönek. Aşağılık, onursuz. İkiyüzlü. Her işe burnunu sokan. Sürtük. 1. Hoppa, kötü kadın. Eski türkçe yal+ak: Köpeğe yiyecek verilen kap; çeşmede hayvanların su içtiği tekne (Erzincan Merkez). Kedi ve köpeklerin yemek kabı. Çukur, dere vadisi.

ARKOSOLYUM

(Mimarlık) Katakomplarda ölülerin içine dikine yerleştirildiği duvar oyuğu.

ÇİÇEKLİK

Koparılmış çiçekleri koymaya yarar kap. Eski evlerde süs eşyası konulan raflı duvar oyuğu. Çiçek saksılarını koymaya veya çiçek yetiştirmeye ayrılmış yer. Çiçeğin üzerinde çanak, taç ve öteki organlarının bulunduğu parça.

KÖFTEN

Küçük mağara, kaya oyuğu, in.

BİÇİK

Sel yatağı, dere, dere yatağı. Kadınların meme uçlarında, çocukların ayaklarında, hayvanların ayak parmaklarıyla bileklerinde ter, pislik, çamur v.s. sebeplerden ileri gelen sulu yara. Bir tane, bir tanecik. Dağda, iki kaya arasındaki boşluk. İki derenin birleştiği yer. Kesik, biçilmiş. Denize doğru uzanmış kara parçası, burun. Dağlarda, tepelerde sellerin açtığı yarıntı. Su yolu. Dana. Kuyruğu düğümlü koç. Köşe, bucak, uç, açı. Buzağı. Sığır yavrusu, buzağı. Nergiz çiçeğinin yetiştiği kaya oyuğu. Dana, sığır yavrusu. Buzağıdan büyük yavru. Işığı renklerine ayırmak için kullanılan üçgen kesitli altı yüzlü saydam nesne. Kesik, kesilmiş.

EKOYLUM

(Mimarlık). Camilerde yarım kubbelerin iki ya da üç yanında küçük yarım kubbelerle yapılan oylum eklemeleri. Eski Yunanda üstü yarım kubbe ile örtülü, oturulacak duvar oyuğu.

DÜVEK

Taş oyuğu. Hayvanların çamurdaki ayak izleri.

TIHRAZ

Kaya oyuğu, dehliz.

SÖĞÜRCE

At gibi hayvanların tırnaklarının oyuğu.

DOLGU

Bir oyuğun, bir kovuğun içine doldurulan madde. Toprak doldurma işlemi. Bu işlemin sonucu. Cevher alınmasından sonra oluşan boşlukların doldurulma işleminde kullanılan taş, toprak vb. malzeme.

YUĞURMAK

Yoğurmak. Eski türkçe yogurmak: yuğurmak.

AVKIMAK

Çamaşırı durulamak. Yuğurulmuş hamuru yapışmaması için una bulayarak yumak yumak hazırlamak. Çitilemek, avuç içinde sıkıştırmak, ovmak, ovalamak.

KAKLIÇ

Taş oyuğu. İzmir ili, Çiğli ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük