Kelimeler arşivi içinde; sonunda "yeg" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu yeg ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında yeg olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde yeg olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
YEG
Daha iyi, yeğ.
Bu bölümde tanımı içerisinde YEG geçen kelimeler listesi verilmiştir.
YEGİNLEMEK
Artmak, güçlenmek: Nehrin suyu git gide yeginliyor. Artmak, güçlenmek (hız, sayı vb.).
NEVA
Ses, ahenk, nağme. Klasik Türk müziğinde bir makam adı ve yegâhtan bir oktav tiz olan "re" perdesi.
YEY
Yeğ. Ağlayan çocuğu susturmak için yinelenerek kullanılan bir ünlem: Yey yey gel ağlama, yey yey. Eski türkçe yeg: yeğ , daha iyi. Bir çocuk oyuncağı olan tüfekli yay. (Beyceğiz Fatsa Ordu).
BİRİCİK
Eşi, benzeri, ikincisi olmayan ve çok sevilen, tek, yegâne.
FERAHFEZA
Klasik Türk müziğinde, yegâh perdesinde karar kılan makamlardan biri.
PALMİYE
Palmiyegillerden olan ağaçların genel adı.
YİREYH
Eski türkçe yeg: daha yürekli; cesaretli.
MERCANAĞACI
Fasulyegillerden, sıcak ülkelerde yetişen, çiçekleri parlak kırmızı, tırmanıcı bir süs bitkisi (Erythrina).
EVHAT
Tek, yegâne, biricik.
FASULYE
Fasulyegillerden, barbunya, çalı, ayşekadın, horoz vb. türleri bulunan bitki (Phaseolus vulgaris). Bu bitkinin sebze olarak yararlanılan yeşil ürünü ve kuru tohumları.
YEGEN
Yeğen. Eski türkçe yegen: yeğen. Yeğen, bk. yigen.
BİRTEK
Eşi olmayan, çok sevilen, yegâne.
YEGİN
Titiz. Çok bol, bereketli. Çabuk, acele; yegin yegin getmek, yegin süvari. Seri, eline ayağına çabuk.
TEKÇE
Birleşmeli ve birimli öbeksi. Ozanın bir koşuğuna katmayıp yalnız bıraktığı koşa. / Andım çağırdım ismini bunca zaman senin / Feryadıma yetişmedin Allah! Yok musun? (Muallim Naci, Füruzan). Bir topluluk oluşturan şeylerin her biri. Tek başına, yalnız. Yegâne, eşsiz, benzersiz.
TEK
Eşi olmayan, biricik, yegâne. Yalnızca. Önüne getirildiği cümleye istek ve özlem kavramı katar. Birbirini tamamlayan veya aynı türden olan nesnelerden her biri. İki ile bölünemeyen (sayı). Hiç, hiçbir. Sessiz, hareketsiz, uslu. Kadeh içinde belirli ölçüde olan (içki).