YANGI ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "yangı" olan, toplam 21 adet kelime bulunmaktadır. yangı ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu yangı ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde yangı olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

12 harfli kelimeler

YANGIRDATMAK

11 harfli kelimeler

YANGILANMAK, YANGINALAYI, YANGINCILIK, YANGIRDAMAK

10 harfli kelimeler

YANGILANMA

9 harfli kelimeler

YANGILMAH, YANGINLIK

8 harfli kelimeler

YANGINCI, YANGISIZ, YANGIBOZ, YANGINLI, YANGISAL

7 harfli kelimeler

YANGILI, YANGIRI

6 harfli kelimeler

YANGIN, YANGIÇ, YANGIL, YANGIR, YANGIŞ

5 harfli kelimeler

YANGI

Bazı kelimelerin anlamları

YANGI

Vücudun mikroplara karşı koymak için herhangi bir yerine fazla kan hücumu ile orada şişkinlik, kırmızılık, ısı ve ağrı ile beliren irin toplaması, iltihap, enflamasyon.

YANGINALAYI

Saksıda yetişen, kırmızı renkli çiçeği boru biçiminde olan bir bitki. Sıraya dizilip ip atlama (çocuk oyunu).

YANGISIZ

Yangısı olmayan, iltihapsız.

YANGINLI

Büyük bir kaza yüzünden üzüntülü, yaslı.

YANGIRDAMAK

Çok söylemek, söylenmek.

YANGINLIK

Sevi. Sevimli. Tandırlarda mitilin altına konulan birinci örtü.

YANGILMAH

Yanılmak.

YANGILI

Yangısı olan, iltihaplı.

YANGIRI

Sırt.

YANGILANMAK

Bir doku veya bir organda iltihap oluşmak, iltihaplanmak.

YANGIRDATMAK

Yüksek sesle okumak, konuşmak.

YANGINCI

İtfaiyeci.

YANGIBOZ

Kötü, kaba, aksi.

YANGINCILIK

İtfaiyecilik.

YANGISAL

Yangıyla ilgili, yangılı.

YANGILANMA

Yangılanmak işi, iltihaplanma.

  -   -   -  

Anlamında YANGI bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde YANGI geçen kelimeler listesi verilmiştir.

İLTİHAPLI

Yangılı.

ACI

Bazı maddelerin dilde bıraktığı yakıcı duyu, tatlı karşıtı. Kırıcı, üzücü, incitici, dokunaklı, kötü. Herhangi bir dış etken dolayısıyla duyulan rahatsızlık, ızdırap. Keskin, şiddetli. Çarpıcı, göz alıcı (renk). Tadı bu nitelikte olan. Ölüm, yangın, deprem vb. olayların yarattığı üzüntü, keder, elem.

BÖLME

Bölmek işi, ayırma, parçalama, taksim. Cins kavramlarını tür, alt tür kavramlarına ayırma işi. Büyük bir yeri, alanı küçük oda veya kısımlara ayıran ince duvar veya tahta perde. Kalın ağaç gövdesinden odun veya tekne yapmak için ayrılan tomruk. Gemilerin içinde, su baskını, yangın vb. durumlarda, ara kapılar kapandığında arızanın veya hasarın yayılmasını önlemek için kullanılan birbirlerinden ayrılmış yerler. Salon, oda, sofa vb. büyük bir yerden ayrılmış daha küçük yer. Dört işlemden biri, taksim.

BALTACI

Balta yapan ya da satan kimse. Yangın söndürme kuruluşlarında balta kullanan er, baltalı. Önceleri sefer sırasında çalılık ve ormanlık yerleri temizlemek, yol açmak, çadırları kurup kaldırmak, yükleri bindirip indirmekle, sonraları kızlar ağasına bağlı olarak sarayı korumak ve sarayın dış hizmetlerini yapmakla görevli kimse, baltalı. Odun kırıcı.

ÇAMURLAMA

Çamurlamak işi. Yanmaya elverişli cevherin bir bölümünün eski üretim alanında bırakılması sonucunda çıkması muhtemel yangının önlenmesi işi.

KOLİT

Kalın bağırsak yangısı.

İLTİHAPLANMA

Yangılanma.

İLTİHAP

Yangı.

ADENİT

Ak kan bezi yangısı.

İLTİHABİ

İltihabı olan, yangılı, iltihaplı.

İLTİHAPLANMAK

Yangılanmak.

İLTİHAPSIZ

Yangısız.

FLEBİT

Toplardamarlarda iç zar yangısı.

İTFAİYECİLİK

İtfaiyecinin yaptığı iş, yangıncılık.

KUNDAKÇI

Yangın çıkarmak için kundak koyan kimse. Tüfek kundakları yapan kimse. Ara bozucu.

GASTRİT

Midedeki yangı.

KUNDAK

Yeni doğmuş çocuğu ilk aylarda sıkıca sarıp sarmalamaya yarayan geniş bez. Korunmak için sıkı sıkıya sarılmış şey. Yangın çıkarmak için bir yere konulan tutuşmuş yağlı bez parçası vb. Ara bozma, fitne, fesat. Bu bezle sarılmış bebek. Arabalarda dingil yatağı. Tüfek gibi bazı ateşli silahlarda bunları çeşitli yönlere çevirmeye yarayan, namlunun altında bulunan ağaç veya metal bölüm. Saçları yemeninin içine alıp bağlama.

İTFAİYECİ

Yangın söndürme kuruluşunda görevli kimse, yangıncı.

KÖŞKLÜ

Yangınları haber vermesi için yangın kulelerinde ve başka uygun yerlerde bekletilen gözetleyici.

İTFAİYE

Yangın söndürme kuruluşu. İtfaiye aracı.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük