RUHLU ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "ruhlu" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. ruhlu ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu ruhlu ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde ruhlu olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

RUHLU

Görünüşü veya ruhsal durumu herhangi bir nitelikte olan. Canlı, etkili.

RUHLULUK

Ruha sahip olma durumu.

  -   -   -  

Anlamında RUHLU bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde RUHLU geçen kelimeler listesi verilmiştir.

TÜLAY

İnce ruhlu güzel.

ŞAHRUH

Yüce ruhlu, görkemli, üstün kişilikli kimse.

HODUL

Kendini beğenmiş, kibirli. Her işe burnunu sokan adam. Kabadayı kişi. Anlayışsız kişi. Hatır gönül dinlemeden konuşan, tok sözlü kişi. Kötü ruhlu kişi. Tembel. Az konuşup, az gülen kişi. Çekingen kişi. 10.. Aksi huylu kişi. 1. Her işe eli yatkın kişi. 1. Zorba. Kapaklı leğende sıcak kül altında pişirilen ekmek. Çalı çırpı: Git bahçeden bir yük hodul al. Dikenli orman. Biçimsiz, fena. Biçimşiz, çirkin. Kendi ayıplarını başkasına mal eden, karacı. Ağır kanlı. Kibirli, kendini beğenmiş kimse. İtibarlı. Balıkesir ilinde, Sarıköy bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

HUZU

Kaba, ince ruhlu olmayan.

ÇUNAVLAK

Soysuz, kötü ruhlu.

ÇIRPIK

Hileci. Eline geçeni alıp götüren kimse: Aşanın gizinin eli pek çırpık. Adaletsiz, kötü ruhlu kişi. Badana. Çapak. Bez parçası. Eğri.

ERGİNCAN

Olgun ruhlu kimse.

TÜLCAN

İnce ruhlu insan.

KORBAKAR

Kötü ruhlu.

CANAYDIN

Özü temiz, aydınlık ruhlu kimse.

CANAVAR

Masallarda sözü geçen yabani, yırtıcı hayvan. Herhangi bir şeye çok düşkün olan. Kurt, domuz vb. cana kıyan yaban hayvanı. Köpek balığı. Acımasız, kötü ruhlu, zalim (kimse). Haşarı, yaramaz çocuk.

GUBARUHLUK

Kabadayılık: O gubaruhluk ne.

RUHİŞEN

Şen ruhlu, neşeli, canlı kimse.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük