K ile başlayan 3 harfli kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "k" olan, 3 harfli toplam 133 adet kelime bulunmaktadır. k harfi ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu k harfi ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde k harfi olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Sözcüklerin anlamı için kelime üzerindeki bağlantılardan faydalanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

KAC

Çelik parçası vurulduğunda ateş çıkaran sert taş, çakmaktaşı. Topraktan sıyrılarak dışarı çıkmış şerit biçiminde uzanan taş çıkıntıları. Kaç?. Kaç (bk. kaç). Tadı buruk ve nahoş, ekşimsi.

KÜP

Su, pekmez, yağ ve benzerleri sıvıları veya un, buğday gibi tahılları saklamaya yarayan, geniş karınlı, dibi dar toprak kap. Sarhoş. Birbirine eşit karelerden oluşan altı yüzlü dikdörtgen, mikâp. Bu biçimindeki nesne. Bir cismin hacim hesabında kullanılan ölçü birimi. Bir sayının üçüncü kuvveti: (43)=4x4x4=64.. Saz çalgısının gövde kısmı. Darbuka. Arabaların ön ve arkasında olan iki kalın tahta. Küreğin, baltanın sap takılan yeri. Çalılık. Kesilmiş ağaç. Kısa boylu ağaç. Testi. Uzayda on iki ayrıtının tümü eş uzunlukta, yüzleri birbirine eşleşik dördüller olan altıyüzlü. nin, eş uzunluklu n sayıda kapalı aralığın çarpım kümesinden oluşan altkümesi. Üçboyutlu uzayda, tüm yüzleri kareler olan dik prizma. Adana kenti, Aladağ ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

KOP

İnsan ve hayvan vücudunda çıkan kabarcık, şiş, kabartı. Yalnız el ve ayak felci. Bir kolu sakat kişi. Dağlarda büyük kayaların içindeki boşluk, doğal mağara. Kuş. Kağnının iki yanında çıkıntı yapan tahta parçası. Top; yumak. "Hamuru böyle bir kop ederik.". Kağnının üstülühlerinin ön ve arkalarındaki tahtalar; ön kop, arha kop. Kağnı 'üsdülüyh' ünün ön ve arkasındaki enli tahtalar ve bunların dışa taşan uçları. Şiş, yuvarlak ur, şişkinlik - kop etmek. Vücutta bir darbe sonucu şiş oluşturmak. Çok kazanmak, para biriktirmek Artvin Yusufeli Uşhum köyü. Kağnı iskeleti. Koyup, bırakıp.

KEL

Saçı dökülmüş olan (kimse). İçinde az eşya bulunan. Çıplak (doğa), yaprakları dökülmüş (bitki). Gelişmemiş, cılız (bitki).

KÖV

Köy.

KÜN

Birkaç yıl yerinde kalarak iyice yanmış ve kül gibi olmuş hayvan gübresi: Tarlasını künliyen yokluk görmez. Kömür ve tütünün tozu: Tabakadaki tütün ufalanmış, kün olmuş. Toprakla küçük saman karışımı. Gün.

KEC

Keçi kıllarının dibindeki ince, yumuşak kıllar. İpek böceği. Petek.

KİZ

Kız - kiz galin: evin hanımları.

KÜŞ

Mısır.

KAY

Yağmur, yaz yağmuru. Kusma.

KAĞ

Ekin arasında biten yaban otlar. Dağ yamaçlarındaki ince çayırlık yer. Dağ yamacı. Tarlayı otlardan temizleme, çapa işi. Meyve kurusu. Toprağı gübre ile kabartmak. Toprağı gübre ile kabartma, çapalama. (Bu kelime daha çok kürmanç ağzında kullanılmaktadır. Kelimenin aslı Divanü Lügati't-Türk'te "kığ" şeklinde aynı manada kullanılmıştır. bk. DLT.III.s.129).

KAL

Bir alaşımdaki madenlerin erime derecesi farkından yararlanarak bunları birbirinden ayırma işlemi. Söz, lakırtı, laf.

KIN

Bıçak, kılıç vb. kesici araçların kabı. Buğdaygillerde olduğu gibi yapraklarda sapın bir bölümünü uzunlamasına saran, geniş dış bölüm.

KIÇ

Kuyruk sokumu bölgesi, kaba et, kaba but, popo, makat. Bacak, ayak. Deniz teknelerinde art taraf. Arka bölümde olan.

KEY

İri saman. Ufak dağlar, kayalar. Kenar, yan. Çok, pek, gayet, pek çok. İyi, iyice, hakkıyle. Uygun, muvafık, münasip, lâyık, doğru, yerinde. Büyük, muhteşem. İran'da efsanevi Keyyaniler Hanedanı'nın padişahlarına verilen unvan.

KOŞ

Eğerde kuyruğun altından geçirilen kayış parçası. Av tüfeği, çifte. Semerlerin ucundaki urgan bağlamağa yarayan çapraz ağaç. (Güdül Ankara).

KİÇ

Baharda kayısı ve erik ağaçlarında görülen parlak ve yapışkan madde, zamk. Kıç// kol kiç: kol bacak// kol ve bacak gibi kolay ele gelir uzuvlar.

KIY

Hey anlamında çağırma ünlemi. Kenar. Kıyı, kenar, yan.

KIP

İtiraz manasına taklidi bir söz.

KUP

Giysi kesimi, kesimle verilen biçim. Dondurma ve sütlü tatlıların konulduğu kap.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük