HEB ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "heb" olan, toplam 28 adet kelime bulunmaktadır. heb ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu heb ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde heb olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

11 harfli kelimeler

HEBERSİZDEN

9 harfli kelimeler

HEBENNEKA, HEBCİRMEK

8 harfli kelimeler

HEBERDAR, HEBERMEK, HEBLEMEK

7 harfli kelimeler

HEBELER, HEBEYLE, HEBİLLİ, HEBÜLLÜ

6 harfli kelimeler

HEBENE, HEBENİ, HEBİGA, HEBİRE, HEBİSİ, HEBİYE, HEBLEM

5 harfli kelimeler

HEBBE, HEBEP, HEBER, HEBEŞ, HEBİK, HEBİL, HEBİS, HEBÜK

4 harfli kelimeler

HEBA, HEBE

3 harfli kelimeler

HEB

Bazı kelimelerin anlamları

HEB

Tane: Bir heb üzüm yedim ekşiydi.

HEBERSİZDEN

Ansızın, birden bire.

HEBCİRMEK

Aksırmak.

HEBLEMEK

Asmadaki üzümün olgunlaşmaya başlamış tanelerini yemek.

HEBİGA

Heybe.

HEBÜLLÜ

Tokat şehrinde, Bereketli bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

HEBENİ

Testi.

HEBENE

Testi.

HEBİRE

Ara vermeden, sürekli. Durmadan.

HEBİSİ

Hepsi. Hepsi, karşılığı hepici, hepisi.

HEBELER

Düzce ilinde, Yığılca ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge.

HEBENNEKA

Zeki ve becerikli olmadığı hâlde kendini öyle sanan kimse.

HEBERMEK

Getirmek.

HEBEYLE

İşte böyle: Gel hebeyle otur.

HEBERDAR

Haberi olan; haberci.

HEBİLLİ

İçel şehri, merkez belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

  -   -   -  

Anlamında HEB bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde HEB geçen kelimeler listesi verilmiştir.

CAFER

Küçük akarsu. Caferi mezhebinin kurucusu. Hz. Ali'nin Mute Savaşı'nda ölen kardeşinin adı.

PROTESTAN

Hristiyanlıkta reform hareketi sonucu doğan mezhep. Bu mezhebe bağlı olan kimse.

MALİKİLİK

Maliki mezhebi.

MAHVETMEK

Yok etmek. Onmaz duruma getirmek. Bozup işe yaramaz duruma getirmek. Boşa gitmesine sebep olmak, heba etmek.

Şİİ

Şiilik mezhebinden olan kimse.

HEBE

Heybe. Nişan töreninde oğlan tarafının kız tarafına verdiği para: Eminenin hebesini aldık. Çobanların omuzuna aldıkları giysi, kebe.

MAHVOLMAK

Yok olmak. Onulmaz duruma gelmek. Boşa gitmek, heba olmak. Bozulup yararsız duruma gelmek.

SÖR

Katolik mezhebinde kendini dine adayan ve manastırda yaşayan kadın. Katolik mezhebinde dinle ilgili bir yükümlülük almayan ancak din uğruna hemşirelik, hasta bakıcılık vb. işlerde çalışan kadın. İngiliz soyluluk unvanı.

GAGAUZ

Çoğunlukla Basarabya'da, Tuna ağızlarında, Dobruca ve bulgaristan'da yaşayan, Hıristiyan Ortodoks mezhebinde bir Türk budunu.

HAYİR

İncirlik. Hayır; hayir heber.

PRESBİTERYENLİK

Protestan mezhebinin demokratik kurallara göre kurulmuş bir kolu.

AVDILMUS

Şia mezhebinde uğursuzluk sembolü mevhum bir şahsiyet.

ORTODOKS

Hristiyan mezheplerinden biri. Bu mezhebe bağlı olan kimse. Dogmaya ve kilise öğretisine uygun olan.

KIZILBAŞ

Şii mezhebinin bir kolundan olan.

KATOLİK

Roma kilisesinin kendine verdiği ad. Katolik mezhebinden olan kimse. Hristiyanlığın mezheplerinden biri.

ÇÜTAH

Zayi; heba.

ALCI

Alevi mezhebinden olan. Al basanların gittikleri hoca. Ankara şehri, Temelli bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Denizli ilinde, Kelekçi nahiyesine bağlı bir bölge. Yozgat ilinde, Sorgun belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

BAPTİST

Protestan mezhebine bağlı kimse.

HEPİCİ

Hepsi. Hepsi, karşılığı hebisi, hepisi.

RAFIZİLİK

Şii mezhebinin bir kolu ve bu koldan olanların inancı.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük