Sonu BUYRUK ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "buyruk" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. Sonu buyruk ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında buyruk olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde buyruk olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

BUYRUK

Belirli bir davranışta bulunmaya zorlayıcı söz, buyuru, emir, ferman. Egemenlik.

ONBUYRUK

Tanrının, Musa Peygambere gönderdiği söylenen ve Yahudilerce uyulması gereken on buyruğa verilen ad.

  -   -   -  

Anlamında BUYRUK bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde BUYRUK geçen kelimeler listesi verilmiştir.

DİKTA

Hiçbir şart olmaksızın körü körüne uyulması gereken buyruk.

EMİR

Buyruk, komut, talimat, ferman. İstek. Orta Anadolu'da şarap yapımı için üretilen, orta kalın kabuklu, beyaz renkli, kısa ve karışık budanan bir tür üzüm.

EMİRNAME

Yazılı buyruk.

BUYRULTU

Sadrazam, vezir, beylerbeyi vb. yüksek devlet görevlileri tarafından yazılan buyruk.

BUYURU

Buyruk.

İBADET

Bir dinin buyruklarını yerine getirme.

İTAATSİZ

Söz dinlemez, buyruk dinlemez, kendi başına buyruk olan (kimse).

FERMAN

Buyruk, emir. Osmanlı Devleti'nde padişahın verdiği, uyulması gerekli hükümleri taşıyan yazılı buyruk, yarlık.

ESLEK

Başkasının buyruk ve dileklerini yerine getiren, söz tutan, yumuşak başlı, itaatli, muti.

AMEL

Yapılan iş, edim, fiil. İshal. Bir kimsenin dinin buyruklarını yerine getirmek için yaptıkları.

İCABET

Bir çağrıyı yerine getirme, bir çağrıya gitme. Bir buyruk veya isteğe uyma, kabul etme, razı olma.

KABALA

Doğaüstü varlıklarla ilişki kurma sanatı. Bu öğretinin yandaşlarının tamamı. Götürü, toptan. Yahudilerde, yazılı olarak konulmuş olan Tanrı kanunlarının yanında, ağızdan ağıza geçen din buyruklarının, İbrani felsefesinin ve efsane yazılarının tamamı.

ANAÇ

Şefkatli, anne gibi davranan. Yemiş verecek durumdaki ağaç. Yavru yetiştirecek duruma gelmiş olan hayvan. Kurnaz. Başına buyruk. İri, kart. Deneyimli, bilgili.

BUYRUKÇULUK

Buyrukçu olma durumu.

APORT

Avın veya kendisine gösterilen şeyin üzerine atılıp getirmesi için köpeğe verilen buyruk sözü.

ÇAVUŞ

Bir işin veya işçilerin başında bulunan ve onları yöneten sorumlu kimse. Osmanlı ordusunda üst komutanların buyruklarını ast komutanlara ulaştıran görevli. Askerî okullarda sınıf başkanı. Osmanlı Devleti teşkilatında çeşitli hizmetler yapan görevli. Onbaşıdan sonra gelen ve görevi manga komutanlığı olan erbaş.

BUYURGAN

Sık sık buyruk veren, buyruk verir gibi konuşan. Kesin hüküm bildiren.

HACI

Din buyruklarını yerine getirmek için hacca gitmiş Müslüman. Kudüs, Efes vb. kutsal bir yeri ziyaret etmiş olan Hristiyan.

FAİLİMUHTAR

Yaptıklarından sorumlu olacak durumda ve yaşta olan (kimse). Başına buyruk.

İRADE

Bir şeyi yapıp yapmamaya karar verme gücü, istenç. Buyruk. İstenç. İstek, dilek.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük