BUYRUK ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "buyruk" olan, toplam 7 adet kelime bulunmaktadır. buyruk ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu buyruk ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde buyruk olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

11 harfli kelimeler

BUYRUKÇULUK

9 harfli kelimeler

BUYRUKALP, BUYRUKATA, BUYRUKBAY, BUYRUKHAN

8 harfli kelimeler

BUYRUKÇU

6 harfli kelimeler

BUYRUK

Bazı kelimelerin anlamları

BUYRUK

Belirli bir davranışta bulunmaya zorlayıcı söz, buyuru, emir, ferman. Egemenlik.

BUYRUKBAY

Buyruk veren zengin.

BUYRUKHAN

Buyruk veren hükümdar.

BUYRUKÇU

Buyuran, emreden kimse.

BUYRUKALP

Buyruk veren yiğit.

BUYRUKÇULUK

Buyrukçu olma durumu.

BUYRUKATA

Buyruk veren ata.

  -   -   -  

Anlamında BUYRUK bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde BUYRUK geçen kelimeler listesi verilmiştir.

İCABET

Bir çağrıyı yerine getirme, bir çağrıya gitme. Bir buyruk veya isteğe uyma, kabul etme, razı olma.

KABALA

Doğaüstü varlıklarla ilişki kurma sanatı. Bu öğretinin yandaşlarının tamamı. Götürü, toptan. Yahudilerde, yazılı olarak konulmuş olan Tanrı kanunlarının yanında, ağızdan ağıza geçen din buyruklarının, İbrani felsefesinin ve efsane yazılarının tamamı.

ESLEK

Başkasının buyruk ve dileklerini yerine getiren, söz tutan, yumuşak başlı, itaatli, muti.

İBADET

Bir dinin buyruklarını yerine getirme.

BUYURGAN

Sık sık buyruk veren, buyruk verir gibi konuşan. Kesin hüküm bildiren.

FERMAN

Buyruk, emir. Osmanlı Devleti'nde padişahın verdiği, uyulması gerekli hükümleri taşıyan yazılı buyruk, yarlık.

ANAÇ

Şefkatli, anne gibi davranan. Yemiş verecek durumdaki ağaç. Yavru yetiştirecek duruma gelmiş olan hayvan. Kurnaz. Başına buyruk. İri, kart. Deneyimli, bilgili.

İTAATSİZ

Söz dinlemez, buyruk dinlemez, kendi başına buyruk olan (kimse).

APORT

Avın veya kendisine gösterilen şeyin üzerine atılıp getirmesi için köpeğe verilen buyruk sözü.

FAİLİMUHTAR

Yaptıklarından sorumlu olacak durumda ve yaşta olan (kimse). Başına buyruk.

AMEL

Yapılan iş, edim, fiil. İshal. Bir kimsenin dinin buyruklarını yerine getirmek için yaptıkları.

HACI

Din buyruklarını yerine getirmek için hacca gitmiş Müslüman. Kudüs, Efes vb. kutsal bir yeri ziyaret etmiş olan Hristiyan.

İRADE

Bir şeyi yapıp yapmamaya karar verme gücü, istenç. Buyruk. İstenç. İstek, dilek.

EMİRNAME

Yazılı buyruk.

DİKTA

Hiçbir şart olmaksızın körü körüne uyulması gereken buyruk.

ÇAVUŞ

Bir işin veya işçilerin başında bulunan ve onları yöneten sorumlu kimse. Osmanlı ordusunda üst komutanların buyruklarını ast komutanlara ulaştıran görevli. Askerî okullarda sınıf başkanı. Osmanlı Devleti teşkilatında çeşitli hizmetler yapan görevli. Onbaşıdan sonra gelen ve görevi manga komutanlığı olan erbaş.

KAİME

Buyruk, resmî kâğıt, ferman. Kâğıt para, kâğıt lira, kayme.

EMİR

Buyruk, komut, talimat, ferman. İstek. Orta Anadolu'da şarap yapımı için üretilen, orta kalın kabuklu, beyaz renkli, kısa ve karışık budanan bir tür üzüm.

BUYRULTU

Sadrazam, vezir, beylerbeyi vb. yüksek devlet görevlileri tarafından yazılan buyruk.

BUYURU

Buyruk.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük