Sonu AYRIM ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "ayrım" olan, toplam 3 adet kelime bulunmaktadır. Sonu ayrım ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında ayrım olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde ayrım olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

AYRIM

Ayırma işi, tefrik. Bir kimse veya nesnenin bir başkasıyla karıştırılmamasını sağlayan ayrılık, benzer şeyleri birbirinden ayıran özellik, başkalık, fark. Bir veya daha çok sahne içinde geliştirilip olayın tamamlanmış bir parçasını veren film bölüğü. Cinsleri ve türleri birbirinden ayıran ana karakter, fark. Alt bölüm. Ayrılma noktası.

GAYRIM

Artık, bundan böyle.

KARŞITAYRIM

Görüş ya da deyişler arasında birbirine ters düşen ayrım.

  -   -   -  

Anlamında AYRIM bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde AYRIM geçen kelimeler listesi verilmiştir.

GELİŞTİRİM

Senaryonun hazırlanmasında özet ile ayrımlama arasında yer alan aşama.

AYRIMLAŞMAK

Ayrımlı duruma gelmek, farklılaşmak.

FARK

Bir kimse veya nesnenin bir başkasıyla karıştırılmamasını sağlayan ayrılık, benzer şeyleri birbirinden ayıran özellik, başkalık, ayrım, nüans. Çıkarma işleminin sonucu. Ayrım.

AYRIMLILIK

Ayrımlı olma durumu, farklılık.

AYRIMSIZLIK

Ayrımsız olma durumu, farksızlık.

DÜZEÇLEME

Aynı düzeye getirme, yüzey ayrımlarını ölçme, tesviye. Bir yerin değişik noktalardaki yükseltisini, deniz yüzeyi göre belirlemek için yapılmış olan işlemlerin bütünü.

FARKLI

Farkı olan, aralarında fark bulunan, değişik, ayrımlı.

AYRIMCI

Ayrım yapan kimse.

AYRIMLI

Ayrımı olan, aralarında ayrım bulunan, değişik, farklı.

FARKLILIK

Farklı olma durumu, ayrımlılık, başkalık. Doğal, toplumsal ve bilince dayanan her olay ve olguyu bütün ötekilerden ayıran özellik.

FARKLILAŞMA

Farklılaşmak işi, ayrımlaşma. Ayrımlaşma.

AYRIMSIZ

Ayrımlı olmayan, aynı, farksız.

AYRIMSAMA

Ayrımsamak durumu.

AYRIMLAŞMA

Ayrımlaşmak işi, farklılaşma. Hücrelerin veya canlı organizmaların işlevlerine veya yaşayış türlerine ilişkin yapısal nitelik kazanması, farklılaşma. Bir iç kayanın katılaşması sürecinde yer ve zamana göre ayrımların ortaya çıkması, farklılaşma.

DEĞİŞİM

Bir zaman dilimi içindeki değişikliklerin bütünü, değişme. Bir niceliğin birbirinden ayrı değerler alması veya böyle iki değer arasındaki ayrım. Rüzgârın yön değiştirmesi. Para aracılığı olmaksızın, bir nesnenin dolaysız olarak bir başka nesne ile değiştirilmesi, değiş, değişme, değiş tokuş, takas, mübadele, trampa, trok. Yeni döllerin atalarına tıpatıp benzememesini sağlayan özelliklerin tümü, varyasyon.

BİLAİSTİSNA

İstisnasız, ayrıksız, ayrım yapmaksızın.

AYRIMLAMA

Senaryonun hazırlanmasında geliştirim ile çevrim senaryosu arasında yer alan, senaryonun sahne ve ayrımlarının belirlendiği, başlıca karakterlerin ayrıntılarıyla çizildiği, konuşmaların son biçimini aldığı aşama.

AYNI

Benzer. Eski durumunda kalmış, değişmemiş. Aralarında ayrım olmayan. Başkası değil, yine o.

EŞİTLİK

İki veya daha çok şeyin eşit olması durumu, denklik, müsavilik, müsavat, muadelet. Bedensel, ruhsal başkalıkları ne olursa olsun, insanlar arasında toplumsal ve siyasi haklar yönünden ayrım bulunmaması durumu. Kanunlar yönünden insanlar arasında ayrım bulunmaması durumu.

FARKLILAŞMAK

Farklı duruma gelmek, ayrımlaşmak.