Ş ile başlayan 3 harfli kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "ş" olan, 3 harfli toplam 66 adet kelime bulunmaktadır. ş harfi ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu ş harfi ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde ş harfi olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Sözcüklerin anlamı için kelime üzerindeki bağlantılardan faydalanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

ŞİF

Pamuk kozası. Şırası alınmış üzüm posası. 1.Şırası alınmış üzüm posası. 2.Sebze, meyve posası. 3.Pamuktan ayrılmış kabuk. 1.Tarla içinde biriken su. 2.Sel suyu. 3.İçinde az su bulunan otlu ark, dere. Soğan, sarmısak, pırasa gibi bitkilerde çiçek sapı. Kapı eşiği, pencere kıyısı. Tane (genellikle üzüm için). İçinde biraz su bulunan sazlık veya tarla.

ŞIĞ

Saptan saman yapan aygıt.

ŞEY

Madde, eşya, söz, olay, iş, durum vb.nin yerine kullanılan, belirsiz anlamda bir söz. Nesne, madde.

ŞUD

Şu.

ŞEK

Şüphe. Aşık kemiğinin dar, düz yanı. Uğursuz. Ters, geçimsiz. İnce bağırsak. İstek. Alınyazısı, şans. Ters: Ne şek adam. Şüphe ile birlikte kullanılıp anlamı pekiştirir: Senin şek şüpen var mı ki?. Kadınların başlarına örtündükleri tülbent. (Hassa Hatay).

ŞUH

Neşeli ve serbest (kadın).

ŞOM

Uğursuz. Pay. Üzerinden düğen geçen ekin yığını. (Amasya).

ŞİA

İslamiyette Hz. Ali'ye yandaş olan kimseler. Şiilik.

ŞAV

Deniz.

ŞAM

Çap. Çam. Mum. Çam ağacı. Mum, kandil. Şam, Suriyede bir şehir.

ŞEŞ

Altı. Tülbent, yazma. Karşı, ileri, ön. Beyaz baş örtüsü.

ŞEP

Kamçı ucundaki kösele parçası. Şap. Şap (hayvan hastalığı).

ŞAK

Eni geniş bir şeyle vurulduğunda çıkan ses. Yarma, yarılma. Yarık, çatlak. Bölük, parça, dilim. Orta : Alnının şakına vurmuşlar değneği. 1.İri ve güzel aşık. 2.Dik duran aşık. Parça, bölük. Dayak: Şak yemiş. Tekme. ''Şak'' sesi. Uşak. Güreş donu kasnağının tam göbek altına gelen bölümü. Halk dilinde Etelerin tuzlanması işleminde, tuzun etin içerisine geçmesi ve su kaybını kolaylaştırmak için et yüzeyine bıçak ucu ile yapılan kesit. Düvenin yukarı kalkık olan ön kısmı. (Gücünkaya Aksaray, Beyağıl Ulukışla Niğde). Bir kilimi oluşturan iki parçadan herbiri. (Halkaçayır Pınarbaşı Kayseri).

ŞÖL

Şöyle.

ŞAF

Yeni sürgün, filiz. Fitil.

ŞİR

Ayran içinde ekmek ezilip üstüne yağ dökülerek yapılan bir çeşit yemek. Sarmısak. Sır, parlak cila.

ŞAR

Kent. Mağara. Yar : Avcı avcıyı şar başında tanır. Poşu. Ödül. Gönül. Çağlayan. Dövüş. Şehir, bk. şeher. Şehir. Kent, şehir.

ŞAH

İran veya Afgan hükümdarı. Satranç oyununda her yönde tek hane gidebilen en önemli taş. Alevilik, Bektaşilikte pir. Benzerlerine oranla en üstün, en güzel, en iyi. Atın, ön ayaklarını yerden keserek arka ayakları üstünde ayakta durması. Yeni sürgün, filiz. Gözbebeği. Arıbeyi. Hükümdar.

ŞET

Sıkarak bağlama, sıkma. Klasik Türk müziğinde bir makamı kendi perdelerinden daha tiz veya pes perdelerde çalma işi.

ŞİŞ

Şişmiş olan yer, şişlik. Şişmiş, şişkin. Bir ucu sivri, demir veya ağaçtan, bazen silah gibi kullanılabilen ince uzun çubuk. Bu çubuğa veya şişe geçirilerek pişirilmiş olan et. Örgü örmekte kullanılan, metal, ağaç, kemik vb.nden yapılan uzun çubuk. 1.Ekmek pişirmekte kullanılan ağaç çevirgeç. 2.Sacda ekmek çevirmeye yarayan ucu sivri demir çubuk. 3.Tandır karıştırmaya yarayan demir. 4.Tandırda kelle ütülemek için kullanılan sivri demir çubuk. 5.Ateş küreği. Sac üstündeki yufkayı çevirmeye yarayan uzun, tahta araç. Şiş; 'egiş'in eşanlamlısı. Yenim olayı sonucu hidrojen gazı oluşumuyle, kaplama ve örtülerde beliren kabarcık. Üzerinde odun kırılan kütük. (Yukarıtırtar Yalvaç Isparta; Kemalpaşa İzmir.; Saçıkara İslahiye Gaziantep). Tandır duvarından düşen pişmiş ekmekleri dışarı almak için kullanılan ucu çengelli demir çubuk. (Küllük Iğdır Kars). Ateş karıştırılan çubuk. (Güdül Ankara). Hayvanların bulundukları yerlerden ayrılmalarını önlemek için kullanılan demir kazık. (Kızılca Bor Niğde).