Sonu I ile biten 4 harfli kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "ı" olan 4 harfli toplam 333 adet kelime bulundu. Sonu ı harfi ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Ayrıca, başında ı harfi olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde ı harfi olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Kelime anlamı için sözcüklerde bulunan linklerden faydalanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

KONI

Konu.

SOKI

Taş dibek.

KIJI

Baharda kayısı ve erik ağaçlarında görülen parlak ve yapışkan madde, zamk.

DAHI

Daha anlamında kullanılır. Düğünde gelen hediye. Takı, düğünde gelin ve damada verilen hediye.

KAZI

Bir yeri kazma işi, hafriyat. Hak (II). Yer altındaki tarihsel değeri olan şeyleri, yapıları ortaya çıkarmak amacıyla arkeologlarca toprağın belli kurallara ve yöntemlere göre kazılması, araştırılması.

ÇAKI

Açılıp kapanan bir veya birkaç ağızlı küçük cep bıçağı. Denizçakısı.

ÇITI

Anahtar, asma kilit. Çıtçıt. Mısır patlatmak için kullanılan bir tava. Sonbaharda toplanan meyve ve sebzenin ağaç dallarına ve bitki köklerine bağlanarak çatılmış şekli. 2 Kabuğu soyulmuş ve 5-10 tanesi bir arada bağlanmış mısır.

IRHI

At sürüsü. Sel.

AĞLI

Ağı bulunan. Kastamonu iline bağlı ilçelerden biri.

NALI

Nasıl.

KISI

Acı, sıkıntı: Yaratan, kısıda olanlara yardım eder.

VINI

Huni. (Yeşilköy Gelendost Isparta).

CILI

Sıcak. Ilık.

ANLI

Ünlü, tanınmış, namlı, şöhretli, soylu. Ünlü, tanınmış, namlı.

CAPI

Durum, hal.

ANRI

Öteye, öte taraf, öte.

TILI

Hamur.

YALI

Sahil. Su kıyısında yapılmış büyük, görkemli ev.

HOPI

Mısır koçanı kabuğu. Fasulye kabuğu.

YAPI

Barınmak veya başka amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri, bina. Yapma, oluşturma, ortaya konulma, meydana getirme. Bütünün bir araya getirilişinde uyulan dizge, strüktür. Ögeleriyle somut bağımlılığı olan bütün. Parçaları ve ögeleri arasında yasaya uygunluk, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge veya bütün, strüktür. Yapılmakta olan konut, yol, köprü vb. inşaat, konstrüksiyon. Canlı bir varlığın ruh veya beden özelliklerinin tümü, bünye, strüktür. Bir hücrede, bir dokuda, karmaşık oluşumlu bir organizmada elemanların düzeni.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük