Sonu Ğ ile biten 7 harfli kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "ğ" olan 7 harfli toplam 88 adet kelime bulundu. Sonu ğ harfi ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Ayrıca, başında ğ harfi olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde ğ harfi olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Kelime anlamı için sözcüklerde bulunan linklerden faydalanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

KARABAĞ

Hayvanların bacaklarında tutukluk yapan bir çeşit hastalık. Tek ya da iki kişiyle oynanan bir halk oyunu. Aydın kenti, İncirliova ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. İzmir kenti, Kiraz ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Kars ili, Digor ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer. Kars şehrinde, Kağızman ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Konya şehri, Cihanbeyli ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Siirt şehri, Kurtalan ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

KARSBAĞ

Kılçıklı siyah buğday.

KARADOĞ

Buğday başaklarında görülen, taneleri kömür gibi karartan bir hastalık, sürme hastalığı.

AKCADAĞ

Kerestesi ak, yağsız, sert bir çeşit ağaç.

ABASSÖĞ

Korku, kuşku, coşku bildiren ünlem.

ESENDAĞ

Sağlıklı, salim, rahat kimse. Rize kenti, Çayeli ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

KARTMAĞ

Kavun kabuğundaki pürtükler. Kir tabakası.

SUVAMAĞ

Sıvamak.

DAYIDAĞ

Gaziantep şehrinde, Nizip belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

SULUBAĞ

Diyarbakır şehri, Bağdere bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

ANNAMAĞ

Anlamak.

AKÇABAĞ

Ağaçlara sarılan, küçük yapraklı bir çeşit sarmaşık.

YAKABAĞ

Muğla ili, Eşen bucağına bağlı bir bölge.

KADAMAĞ

Teyellemek, iri iri dikmek.

KASIBAĞ

Kadın başlığı.

DEMİRAĞ

Güçlü, kuvvetli, sert kimse.

YEDİBAĞ

Elâzığ kenti, Ağın belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

BABADAĞ

Denizli iline bağlı ilçelerden biri.

KARAÇAĞ

Ekin saplarını taşırken kağnı ya da arabalarda okla, köpler arasına konulan parmaklık. Sap taşıyan kağnıların çevresine çakılan ağaçlarla ok aralarına gerilen ince uzun ip.

SAVACAĞ

Çağlayan. Değirmeni döndüren su.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük