Ü ile başlayan 3 harfli kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "ü" olan, 3 harfli toplam 30 adet kelime bulunmaktadır. ü harfi ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu ü harfi ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde ü harfi olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Sözcüklerin anlamı için kelime üzerindeki bağlantılardan faydalanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

ÜMR

Ömür.

ÜÇE

Yüce, yüksek. Arka.

ÜTİ

Ütü.

ÜEZ

Üvez, sivrisinek.

ÜĞÜ

Baykuş. Kartal büyüklüğünde, sarı tüylü, gözleri gündüz görmeyen bir çeşit yırtıcı kuş. Baykuş cinsinden olan puhu kuşunun bir çeşidi.

ÜYE

Herhangi bir topluluğu oluşturan bireylerden her biri, aza. Omurgalılarda, kol ve bacaklar, uzuv.

ÜNÜ

Öcü, umacı.

ÜLÜ

Düğünde gönderilen çerez, armağan. Çocuklara verilen küçük armağan. Sadaka. Armağan. Pay, kısmet: Ülüsünü göğden bekleyenin ölüsünü toprak yer. Yoksul komşuya gönderilen yemek. ölü evine gönderilen akşam yemeği. Yiyecek. 1. Kurban etinden verilen sadaka. Şaşma ünlemi: Bizim davar kiremitliğe çıkmış, ülü! Nasıl çıktı ki?. Elenmiş bulgurun incesi. Komşuların birbirine gönderdiği yemek. Ölü. Hisse, pay, kısmet, kısım, bölük.

ÜCÜ

Umacı. Kısa boylu (insan için). Ölü yıkayıcı.

ÜLP

Erkek hayvanın tenasül âleti.

ÜKE

Onur, şeref.

ÜĞE

Bir ölçek dolusu tahıl.

ÜRK

Asma ve bostanın attığı kol.

ÜST

Bir şeyin yukarı, göğe doğru olan yanı, üzeri, fevk, alt karşıtı. Sınıflamalarda temel olarak alınan bir tipe göre ileri derecede olan. Bir şeyin dış yüzü, yüzey. Bir şeyin görülen yanı, yüzü. Birine göre yüksek aşamada olan kimse, mafevk. Vücut, beden. Öte, arka. Giyecek, giysi. Birkaç şeyden birbirine göre yukarıda olan. Artan, geriye kalan bölüm.

ÜNA

Aksi, söz dinlemez.

ÜGÜ

Baykuş. Boş, ıssız.

ÜGE

Şöhretli, tanınmış, ünlü.

ÜVE

Erkek keçinin, kırkılırken arka ayaklarında bırakılan kıllar.

ÜSK

Kuru odun ve benzerleri Yakacak.

ÜSE

Bön. Bön, saf.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük