Sonu Ç ile biten 4 harfli kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "ç" olan 4 harfli toplam 169 adet kelime bulundu. Sonu ç harfi ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Ayrıca, başında ç harfi olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde ç harfi olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Kelime anlamı için sözcüklerde bulunan linklerden faydalanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

SMAÇ

Voleybol ve teniste topu yukarıdan aşağıya doğru sertçe yere vurma, küt (III). Basketbolda yakın mesafeden topu sertçe sepete geçirme.

OĞOÇ

Bir ile iki yaş arasındaki erkek koyun.

TÜNÇ

Dağ eteklerinde, sellerin getirdiği topraklarla oluşan tarla.

SANÇ

Tasarı.

DİNÇ

Gücü ve sağlık durumu yerinde, canlı, zinde, tendürüst, tüvana. Canlı, zinde bir biçimde.

TİNÇ

Leğen.

HONÇ

Kalça kemiği, uyluk kemiği.

OMAÇ

Elle ufalanmış hamurdan yapılan çorba. Tarlada köstebek yuvasının üstündeki toprak yığını. Helva. Un çorbası. Undan yapılıp kurutulan ve kışa saklanan yiyecek. Peynir ve ekmek kırıntısı ile yapılan köfte. Doğranmış ekmeği yağ ve yumurta ile karıştırıp kızartarak yapılan bir çeşit yemek. Yoğurt, pekmez ve ekmek kabuğu ile yapılan yemek. Ovularak elde edilen arpa büyüklüğündeki hamur parçalarından yapılan, kimi zaman sarımsaklı yoğurt eklenerek yenilen bir çeşit çorba. Hamurdan yapılmış bir tür yemek. Yufka ekmeği doğranarak pekmez veya tereyağla yapılan bir yemek (Çayağzı). Hedef, amaç, gaye. İçine, ekmek, peynir, soğan ve bazen yağ, pekmez konup yoğurularak yapılan bir yemek.

ALIÇ

Hünnapgillerden, kırlarda kendiliğinden yetişen, hekimlikte ve boyacılıkta kullanılan, sert odunlu bir ağaç, gövem eriği, geyik dikeni, akdiken (Crataegus monogyna). Bu ağacın mayhoş yemişi.

ALUÇ

Frenküzümü. Alıç ağacı ve meyvası. Alıç. Eski türkçe aluç: Dağlarda yetişen yabani ağaç ve meyvesi (Erzincan Merkez). Çorum ilinde, İskilip ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Diyarbakır ilinde, Tepe nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Tokat ilinde, merkez ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.

ORUÇ

Tanrı'ya ibadet amacıyla yeme, içme vb. şeylerden belli bir süre kendini alıkoyma. Çok sevilen veya istenen şeylerden uzak durma.

TENÇ

Hamur yoğurulan geniş, bakır kap.

ÖYÜÇ

Avuç.

OMEÇ

Kavrulmuş undan yapılan çorba. Elle ufalanmış hamurdan yapılan çorba.

YURÇ

Buğday konulan büyük çadır bezi, hurç.

ABIÇ

İki bacak arası, apış.

EVİÇ

Klasik Türk müziğinde bir tür birleşik makam.

EBİÇ

Çocukların birbirine ellerini vurup kaçarak oynadıkları oyun. Kayseri ili, Erkilet bucağına bağlı bir yer.

KIRÇ

Kışın, sisli havalarda, ağaç dallarını, toprak çıkıntılarını vb. yerleri kaplayan buz tabakası.

EBEÇ

Elim sende oyunu. Fide. Kurbağa.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük